بايد برقصيم؟

كارگردان: پيتر چلسام
فيلمنامه‌نويس: آدري ولز بر اساس فيلمنامه ماسايوكي سو
مديرفيلمبرداري: جان دي بورمن
تدوين: چارلز ايرلند
موسيقي: جان آلتمن و گابريل يرد
بازيگران: ريچارد گر (جان كلارك)، جنيفر لوپز(پولينا)، سوزان ساراندون(بورلي)، استنلي توكي(لينك پيترسون)، بابي كاناوال(چيك)، ليزا آن والتر(بابي)، عمر بنسون ميلر(ورن)، آنيا ژيلت(خانم ميتزي)


خلاصه داستان:
جان كلارك، وكيلي ميانسال است كه بيش از 20 سال در يك شركت حقوقي كار كرده و خانواده‌ي نسبتا خوشبختي دارد، با وجود اين، زندگي خود را پوچ و بيهوده مي‌يابد. او پس از چند بار ديدن پولينا، دختر زيبايي كه از پنجره‌ي يك آموزشگاه رقص هر شب به خيابان خيره مي‌ماند، از تراموا پياده مي‌شود و به آموزشگاه رقص مي‌رود. جان ناخواسته در كلاس رقص ثبت نام مي‌كند؛ كلاسي كه نخستين جلسه‌اش از همان شب آغاز مي‌شود و برخلاف انتظار جان، مربي آن نيز نه پولينا بلكه زن سالخورده‌أي به نام خان ميتزي است. سرانجام پس از يكي از جلسات آموزش، جان، پولينا را تنها در خيابان مي‌يابد و او را به شام دعوت مي‌كند؛ اما پولينا ضمن رد دعوت جان، از او مي‌خواهد كه اگر به خاطر نزديك شدن به او به كلاس رقص آمده، بهتر است ديگر ادامه ندهد. جان مايوس و سرخورده از رفتن به كلاس رقص خودداري مي‌كند، اما برخورد با پسرش در يك ديسكو و تماشاي رقص جوانان، او را به بازگشت به كلاس ترغيب مي‌كند. خانم ميتزي، جان را ترغيب مي‌كند كه به عنوان هم‌رقص بابي در يك مسابقه‌ي رقص شركت كند. همزمان با افزايش تمرينات رقص جان، همسرش بورلي كه به رفتار هاي او مظنون شده، با استخدام يك كارآگاه خصوصي او را زير نظر مي‌گيرد. كارآگاه نيز بورلي را در جريان آموزش رقص شوهرش قرار مي‌دهد و سرانجام او را به محل برگزاري مسابقه‌ي رقص دعوت مي‌كند. رويارويي جان و همسرش، به شكست او و بابي در مسابقه مي‌انجامد و جان از ادامه كلاس‌هاي رقص خود دست مي‌كشد. پولينا كه عازم انگلستان است، از جان دعوت مي كند تا در ميهماني خداحافظي‌اش شركت كند. جان به همراه همسرش در ميهماني شركت مي‌كند و براي آخرين بار با پولينا مي‌رقصد.

‹‹بايد برقصيم؟›› بازسازي فيلمي با همين نام است كه توسط فيلمساز ژاپني ماسايوكي سو در سال 1996 ساخته شد. فيلمي كه علاوه بر ژاپن در ديگر كشورهاي جهان و به ويژه در آمريكا نيز با استقبال تماشاگران و منتقدين روبرو شد. فيلم، داستان ساده‌أي دارد: مرد ميانسالي كه از زندگي روزمره‌اش احساس نارضايتي مي‌كند، مي‌كوشد از طريق آشنايي با دختري زيبا بخشي از كمبودهاي زندگي كسالت‌بار خويش را برآورده كند، اما مسير رويدادها، او را سرانجام به كانون خانوادگي‌اش بازمي‌گرداند. داستاني پيش‌پاافتاده كه پيش از اين نيز دست‌مايه‌ي بسياري از ملودرام‌هاي سينما بوده است. اما از آنجا كه هسته‌ و درون‌مايه‌ي اصلي ‹‹بايد برقصيم؟››، نه داستان كم‌افت و خيز آن، بلكه پرداخت موقعيت‌ها و شخصيت‌ها و مهم‌تر از همه، تلقي انسان امروز از زندگي است، فيلم در عين سادگي و پرهيز از پيچيده‌كردن موقعيت‌ها، به گستره‌هاي ديگري نيز سرك مي‌كشد.
جان كلارك كه ريچارد گر نقش آن را ايفا مي‌كند، در سكانس گشايش فيلم در گفتاري ذهني به مرور زندگي خود در 20 سال گذشته مي‌پردازد. او با خود مي‌گويد: ‹‹بيش از 20 سال است كه براي حدود 8 هزار نفر از مردمي كه در اينجا در رفت و آمدند، وصيت‌نامه نوشته‌ام. كنارشان نشسته‌ام و مشخص كرده‌ام كه كدام يك از فرزندانشان، تابلوهاي نقاشي بالاي شومينه را به ارث خواهد برد و كدام يك وارث سرويس قاشق‌هاي عتيقه خواهد شد…›› گفته‌هايي كه براي اغلب مردان و زنان ميانسال ملموس و باورپذير است. بديهي است همين گفتار ذهني كافي است تا ذهن تماشاگر را به ضرورت تغيير در زندگي يا ورود عاملي جديد به زندگي جان كلارك متوجه كند. حتي جشن تولدي كه همسرش ‹‹بورلي›› براي او ترتيب مي‌دهد، اگرچه جان را به شادماني مي‌رساند، نمي‌تواند تماشاگر را از حس عدم‌رضايتي كه گفتار ذهني ابتداي فيلم در او ايجاد كرده، برهاند. از همين روست كه وقتي ‹‹بورلي›› پس از ابراز نارضايتي‌اش از هديه‌أي كه براي جان خريده، از جان مي‌خواهد كه بگويد واقعا چه چيزي مي‌خواهد و جان پاسخ مي‌دهد: ‹‹همين چيزهايي كه تو انجام داده‌أي…›› تماشاگر پيش از جان در صداقت او ترديد مي‌كند.
اولين نمايي كه از پولينا(جنيفر لوپز) در كنار پنجره‌ي كلاس رقص ديده مي‌شود، اين پاسخ را به پرسش بورلي مي‌دهد: ‹‹ اين همان چيزي است كه جان كمبودش را حس مي‌كند: يك عشق جديد!›› جان و به همراه او تماشاگر، آماده مي‌شود تا در مسير اين عشق جديد گام بردارد؛ اما با ورود جان به آموزشگاه، لحن كميك فيلم آغاز مي‌شود و به ويژه با حضور ‹‹بابي›› زن ميانسالي كه به سادگي از درونيات اطرافيان خويش پرده برمي‌دارد، افزايش مي‌يابد. ثبت نام اجباري جان در كلاس رقص، به تدريج بر زندگي او تاثير مي‌گذارد و با وجود اين كه او هنوز نتوانسته حتي كلامي با پولينا صحبت كند، آشكارا شادتر از پيش جلوه مي‌كند. بايد به اين نكته نيز اشاره كرد كه انتخاب ريچارد گر براي ايفاي نقش جان كلارك، به ويژه در نيمه‌ي اول فيلم بسيار تعيين‌كننده است. در واقع، بخشي از تعليق و كشش نيمه‌ي اول فيلم، تا حد زيادي مرهون سابقه‌ي ذهني تماشاگر از ريچارد گر به ويژه حضور به يادماندني او در دو فيلم ‹‹ژيگولوي آمريكايي – 1980››(American Gigolo) و ‹‹بي‌وفا-2002››(Unfaithful) است. خاطره‌ي فيلم‌ اول كه گر در آن نقش يك مرد روسپي را ايفا مي‌كند، تماشاگر را به ياد تبحر وي در جذب زنان مي اندازد و فيلم دوم كه او در آن نقش مردي خيانت‌شده را به عهده دارد، اين انتظار را در تماشاگر ايجاد مي‌كند كه در نسخه‌ي وارونه‌‌أي از بي‌وفا، گر به همسر خود خيانت خواهد كرد. پيش‌بيني‌هايي كه تحقق نمي‌يابند و تماشاگر را ناكام مي‌گذارند.
البته حضور جنيفر لوپز در نقش پولينا را نيز بايد در اين زمينه موثر دانست؛ به ويژه اگر تماشاگر بازي او را در فيلمي مثل ‹‹پيچ تند-1997››(U Turn) ساخته اليور استون به خاطر داشته باشد. بازي لوپز در ‹‹بايد برقصيم؟››، بگونه‌أي است كه نشان مي‌دهد رمز و رازهاي پنهان شخصيت پولينا بيش از زيبايي‌‌اش مي‌تواند عامل جذابيت باشد؛ اما او برخلاف گر كه تا ميانه‌ي فيلم، قضاوت تماشاگر را به تاخيرمي‌اندازد، در يك چهارم اول فيلم، پولينا را به عنوان شخصيتي سرخورده، جدي و فاقد انگيزه براي يك رابطه‌‌ي عاشقانه به تماشاگر معرفي مي‌كند. زني زيبا كه نقش چندان موثري در پيشبرد داستان فيلم ندارد. بدين ترتيب، تماشاگر خيلي زود به اين نتيجه مي‌رسد كه در ادامه‌ي ماجرا از عشق ممنوع خبري نيست و بايد منتظر محرك مهمتري براي رويدادهاي بعدي باشد. اما پرسش اينجاست كه با كنار گذاشتن اين محرك قوي در فيلم، آيا آموختن رقص و يا شادماني حاصل از آن، به تنهايي مي‌تواند فيلم را به پيش ببرد؟
به نظر مي‌رسد كه پيتر چلسام نيز به هنگام كارگرداني فيلم به همين پرسش رسيده است؛ چرا كه در واقع، حضور استانلي توكي درنقش لينك پيترسون با حركات جذابش، رابطه‌ي بورلي با كارآگاهي كه براي زيرنظرداشتن شوهرش استخدام كرده، مسابقه‌ي رقص و ساير رويدادهاي كميكي كه در فيلم شاهد آن هستيم، همگي عناصري فرعي هستند كه در غياب عشق ممنوع مي‌كوشند فيلم را سرپا نگاه دارند. به عبارت بهتر، صرف اداي چند ديالوگ در باره ديدگاه پولينا راجع به رقص نمي‌تواند رقص را به موضوع محوري فيلم تبديل كند و كارگردان نيز با وقوف به همين نكته ، با بهره‌گيري از عناصر جذاب ديگري كوشيده تا تماشاگررا تا پايان فيلم با خود همراه نگاه دارد. اما اگر اين موفقيت را نيز بپذيريم، بايد اذعان كنيم كه درونمايه‌ي مهم‌تر و ارزشمندتري كه در سكانس آغازين فيلم مطرح شده بود، به فراموشي سپرده شده است. جان كلارك پس از رويارويي با همسر و دخترش در مسابقه‌ي رقص، به زندگي كسالت‌بار پيشين خود بازمي‌گردد و سرانجام نيز براي ارائه‌ي يك پايان بندي شيرين، به همراه همسرش به ميهماني خداحافظي پولينا مي‌رود و براي آخرين بار با او مي‌رقصد. بديهي است مقايسه‌ي سكانس هاي پاياني با سكانس آغازين، به سادگي تضاد و تناقض لحن ابتدايي فيلم را با پايان‌بندي آن آشكار مي‌سازد و تماشاگر را با اين پرسش تنها مي‌گذارد: ‹‹چرا كلارك پس از همه‌ي اين ماجراها نبايد دچار همان پوچي و بيهودگي ابتداي فيلم باشد؟››

بازگشتم!!!!!!

بازم از همتون ممنونم.موفق باشید.

بای بای.

نقد فیلم ماتریکس ۲ The Matrix Reloaded

 
 
همچنین بازیگردانی تیم کارگردانی وبازی قوی بازیگران فیلم از جملهKeanu
Reaves,Laurence Fishburne, Carrie Anne Moss) (از نکات قابل توجه در این فیلم است
. فیلمنامه این فیلم با دقت و اهتمام زیاد طراحی شده و یک فلسفه جدید حیاتی را مطرح
نمود و آن هم این مقوله بود که با قدرت تمرکز و تفکر می توان تمام سطوح را درنوردید
و کارهای غیرممکن را ممکن ساخت . فیلمنامه دارای بخشهای لایه لایه مختلف است ، لذا
با هر بار تماشای فیلم می توان به نکات تازه تری دست پیدا کرد . خلاصه داستان فیلم
ازاین قرار است که در آینده نه چندان دور یک هکر کامپیوتر با اسم مستعارنیو(Neo)
درمی یابد که تمام زندگی برروی زمین ممکن است هیچ چیز جز نمای مجازی که به طور
استادانه ای توسط یک هوش مصنوعی طراحی شده ، نباشد و زندگی فقط برای هدف خاصی طراحی
شده و آنهم تامین نیرو برای همین هوش مصنوعی می باشد .
 Hacker)به فردی گفته می شود که قدرت نفوذ درشبکه های کامپیوتری را داشته و انواع
قفلهای نرم افزاری را می شکند(

در این میان دنیای حقیقیReal World) (در واقع همان دنیایی است که هوش مصنوعی همراه
با ماشینها بر آن حکومت می کنند . او به یک مبارز دائمی به نام مورفیوس(Morpheus)
می پیوندد تا ماتریس را از بین ببرند.مورفیوس او را به 200 سال بعد انتقال می دهد و
او دریکی از همان سلولهای انرژی دوباره متولد می شود . در این میان نیروهای هوش
مصنوعی که یکی از آنها به (مامور اسمیت) مشهور است در برابر آنها قرار می گیرند .
درآخر نیو به قدرت اصلی خود پی می برد و ماتریس را در می نوردد و قدرتی فرای قدرت
مامورین ماتریس پیدا می نماید .
در حال حاضر قسمت دوم وسوم این فیلم مهیج و دیدنی درحال ساخت است و درسال 2003
اکران خواهد شد . با همکاری کارگردانان قبلی و بازیگران سابق به نظر می رسد که دو
قسمت اخیر هم جذابیت قسمت اول را داشته باشند نام دو قسمت جدیدMatrix Reloaded(شکل
جدید ماتریس) وMatrix Revolution (انقلاب ماتریس) می باشد .

در دو داستان جدید ایده های جدیدتری از طرف گروه کارگردانی و فیلمنامه نویسان ارائه
شده که در واقع در جهت جذابتر کردن دو قسمت اخیر بوده است . از رخدادهای مهم در
هنگام فیلمبرداری(Matrix Reloaded) آسیب دیدگیCarrie Anne Moss بازیگر نقش ترینیتی
(همان شخصیت زن مکمل) می باشد . در یکی از لوکیشن های فیلم که درآن خانمMoss در حال
موتور سواری بوده به زمین می خورد و دچار آسیب دیدگی می شود . خوشبختانه این حادثه
باعث توقف کار نشده و پس از چند روز این بازیگر کانادایی به کار خود ادامه می دهد .
نکته دیگر قوت فیلم در زمینه صحنه سازی اکشن و جلوه های ویژه می باشد . در این دو
قسمت هم همان حرکات موزون کونگ فو و پرشهای بلند تکرار شده ، به علاوه پرداخت این
صحنه ها از قسمت اول جالب توجه تربوده است . لذا در دو قسمت جدید شاهد صحنه های فوق
العاده بیشتری نسبت به قسمت اول خواهیم بود . در فیلم Matrix Reloaded نیو و
مورفیوس به دنبال رهاساختن انسانها از هوش مصنوعی بوده و با ماموران ماتریس درگیر
می شوند . آنها طی این اقدامات زمینه یک انقلاب را در دنیای حقیقی فراهم می نماید .

مراحل ساخت این فیلم بسیار سخت ودر عین حال با پنهان کاری همراه بود، طوری که به جز
اعضای سازنده فیلم شخص دیگری اطلاعی در مورد داستان فیلم نداشته و لوکیشن ها نیز
توسط ماموران حفاظتی از ورود متفرقه محفوظ ماندند . این امر باعث می شود که هیجان
برای روز اکران فیلم بیشتر شود و اشتیاق عمومی نیز افزایش یابد .
 Keanu Reavesبازیگر نقشنیو در مصاحبه ای گفته است :

بازی دراین فیلم سخت و طاقت فرسا بود من فکر نمی کنم مردم بفهمند که این فیلم
مستلزم چه فعالیت فیزیکی شدیدی بوده است من مجبور شدم ازیک رژیم غذایی سخت استفاده
کنم و در تمریناتم تلاش مضاعفی اعمال کنم. من از ماه اکتبر 2000 شروع کردم ودر این
مدت تمام زندگی من صرف بازی در این سری فیلم و تلاش برای آماده شدن آنها شد . گروه
کارگردانی به شدت در مورد افشا نشدن داستان فیلم جدیت نشان می دادند ونگران بودند .
متن های فیلمنامه طوری نوشته می شد که قابل کپی کردن نبود .
ماهمه می دانستیم که باید داستان فیلم را محفوظ نگه داریم و همه نه تنها از این
مساله ناراحت نبودند بلکه ابراز رضایت هم می کردند.
در آخر به اطلاعات کلی درمورد فیلم می پردازیم :
Matrix Relaoded (Matrix 2)
ماتریس دوباره ایجاد شده(ماتریس 2)
ژانر: علمی تخیلی
استودیو: Warner Bros.
شرکت تهیه کننده:Village Roadshow
رنگی
کارگردانان:Andy ,Larry Wachoski

نقد فیلم Batman Begins

آدم بزرگها هم گاهی مثل بچه‌ها آرزو می کنند که ای کاش بتمن بود‌، سوپر من بود، زور
بود و هزار و یک اسطوره دیگر.
فکرش را که می کنی تازه می‌فهمی که چقدر آرزو داری برای انجام دادن اگر بتمن بودی.
هیچ مرز و مانعی در زمین و آسمان برایت وجود ندارد. بتمن یا همان مرد خفاشی پس از
سالها فراموشی امسال دوباره آغاز شد، آن هم با تلاش و کارگردانی کریستوفر نولان.
 
قصه از آنجا شروع می شود که بروس وین «کریستین بیل» زندانی است و مورد حمله شش نفر
یا به قول خودش هفت نفر قرار می‌گیرد اما به خوبی از خجالتشان درمی‌آید تا اینکه
نگهبانان برای در امان بودن مهاجمان او را به انفرادی می‌اندازد، در انفرادی مردی
به دیدن او می‌آید و او را دعوت می کند تا برای اینکه بتواند علیه فساد و بی‌عدالتی
برخیزد، گلی آبی رنگ را از پای کوهی بچیند و به جمع آنها در قله همان کوه بپیوندد.
بروس وسط جاده ای که از دشتی می‌گذرد ، تنها رها می‌شود، جاده پیچ در پیچ تا
بی‌نهایت می‌رود. او گل آبی رنگ را در پای کوه می‌یابد. و می‌چیند و به سختی از کوه
بالا رفته و آنجا همان مرد را که در انفرادی به ملاقاتش آمده بود،‌ در میان جمعی
می‌یابد که نینجاهای سیاهپوش آموزش می‌دهد. آن مرد بروس را به شدت کتک می‌زند و به
او می‌فهماند راهی که در پیش گرفته تا چه حد خطرناک است. او همانجا خاطراتش را مرور
می‌کند، به زمانی می‌رود که برای آوردن سر نیزه قدیمی همبازی‌اش ریچن در چاهی سقوط
کرده و مورد حمله خفاشها قرار می‌گیرد و از آنجاست که از خفاش به شدت می‌ترسد.
کابوس آنها را می بیند و به یادشان که می‌افتد،‌ کنترلش را از دست می دهد. بروس وین
شبی به همراه پدر و مادرش برای دیدن نمایش می رود که در آنها افرادی در نقش خفاش
بازی می کنند. با دیدن این افراد از پدر و مادر می‌خواهد که سالن نمایش را ترک کنند
و درست هنگامی که آنها از در سالن خارج می شوند، سارقی مسلح راه را بر آنها می بندد
و پدر و مادر بروس را به قتل می رساند. بروس تنها فرزند این خانواده میلیاردر است
که باقی می ماند. تمام دارایی های خانوادگی که به او ارث رسیده است ،‌برای او
نگهداری می شود تا به سن قانونی برسد و این آغاز راهی است دشوار که او در آینده
انجام می دهد.
در لحظه به لحظه زندگی بروس وین حس انتقام فوران می کند تا جایی که سال بعد قصد می
کند قاتل پدر و مادر خود را در دادگاه به قتل برساند که البته کسان دیگری این عمل
را قبل از او به انجام می رسانند.
ریچن «کتی هولمز» همان همبازی قدیمی به خاطر این کار سیلی به صورت او می زند و همین
رنجش باعث می شود تا بروس سالها از شهر و مردمش دور باشد و شرایطی متفاوت را تجربه
نماید . اما در نهایت پس از سالها از شهر و مردمش دور باشد و شرایطی متفاوت را
تجربه نماید. اما در نهایت پس از سالها برمی گردد اما نه با تصمیم انتقاد او به قصد
ایجاد عدالت و مبارزه با تبهکاری وارد شهر می شود.
جایی که حتی پلیس ها و پزشکانش آنچنان با تبهکارانش گره محکمی خورده اند که نمی
توان به کسی اعتماد کرد.
آغاز بتمن فیلمی است که مخاطبش را نه تنها جذب می کند،‌ بلکه تا حدی او را مقهور
صحنه ها و فیلمبرداری و تعقیب و گریزهایش می کند.
این فیلم یک خصوصیت دیگر هم دارد . کریستوفر نولان شاید برای نخستین بار یک فلسفه
خاص را در این چنین فیلمی تزریق کرده است. اینکه اجرای عدالت با انتقام کاملا
متفاوت است و باید سهم هر کدام را جدا ساخت.
او یک مقیاس کوچکتر از جهان را فرض کرده و آشفتگی های جهان بی در و پیکر امروز را
،‌ و در این شهر شلوغ یک نفر پیدا می شود که برای برقراری عدالت راههای سخت را پشت
سر می گذارد، و اینجاست که بروس وین به آغوشی پناه می برد که از بچگی وحشتی عظیم از
آن در دل داشت. خفاش. و بروس وین می شود بتمن و خفاشها نیروهای تحت امر او که در
شرایط بد به کمکش می شتابند. پس از تبدیل بروس به بتمن ، کارگردان یا همان آقای
نولان به عقیده نگارنده شیطنتی کرده که به راحتی نمی توان آن را در فیلم جست.
اما اگر به چهره بروس بعد از اینکه از چهره بتمن خارج می شود کمی توجه کنی، به این
مسئله که بروس بسیار شبیه جرج بوش، رئیس جمهوری آمریکاست خواهی رسید و این در نحوه
صحبت و حرکات چهره کریستین بیل بازیگر نقش بروس وین دیده می‌شود.
در حین دیدن فیلم این احساس زیاد سراغمان می آید که هالیوودی ها بتمن را باز هم
زنده کرده اند تا آمریکایی ها را عامل برقراری نظم جهانی، عدالت و برقراری حقوق بشر
معرفی کنند و جالب این است که گهگاه، آلفرد به بروس گوشزد می‌کند که از قدرت فوق
العاده اش نباید در راههای شخصی استفاده کند.
بروس در راه برقراری عدالت و امنیت یارانی نیز در کنار خود دارد. یک دانشمند
سیاهپوست که در کارخانه خانوادگی وین شاغل است و نقش آن را مورگان فریمن بازی می
کند و یک پیرمرد به نام آلفرد که مباشر خانوادگی وین است و این دو نقش بازوان بتمن
را برعهده دارند، مورگان فریمن او را با تجهیزات فوق العاده ای که می سازد مسلح می
کند و آلفرد با راهنمایی های خردمندانه ای که گهگاه به او می دهد.
در آخرین ساخته نولان دیالوگهایی رد و بدل می شود که بعضا عمیق و قابل تامل است،‌
به عنوان مثال جایی گفته می شود «گذشت از عدالت،‌ جنایتکاران را گستاخ تر می‌کند» و
یا مردی که بروس را در کوهستان آموزش می دهد به او می گوید: تمرین در برابر خواستن
هیچ نیست.
در آغاز بتمن، داستان در شهری فوق تکنولوژیک اتفاق می‌افتد که بسیار شبیه نیویورک
است اما چرا سعی شده که این شهر نیویورک معرفی نشود شاید به همین دلیل باشد که این
قصد وجود داشته که داستان و موضوع آن به کل دنیا بسط داده شود. در شهر گاتم ـ‌ محل
وقوع داستان ـ فردی به نام فالکونی فساد و تبهکاری را آنچنان رونق داده که حتی به
ماموران قانون هم نمی توان اعتماد کرد.
همه آلوده اند ، آنجا که بتمن فالکونی را به چنگ قانون می اندازد،‌ افرادی از بدنه
قانون او را دیوانه می کنند و به آسایشگاه می فرستند، تا اطلاعاتی را فاش نکند. در
اثر نولان گاهی پرسوناژها دیالوگ هایی را به هم پس می دهند، جملاتی که مثل همان
چاقوی معروف هم می تواند جراحی کند و هم قتل صورت دهد. نولان در اثر خود بسیار به
گذشته های انسانها پافشاری می‌کند، آن سرنیزه قدیمی و آن گوشی پزشکی که بروس پدرش
را معاینه می کرده، عواملی هستند برای مفر به گذشته و آنجا که گوشی پزشکی می سوزد و
از آن فقط بخشهای فلزی باقی می ماند را می توان اصلاح خاطرات او و باقی ماندن آنچه
که باید در ذهنش باقی بماند، فهمید.
ریچل «کتی هولمز» همان همبازی قدیمی به خاطر این کار سیلی به صورت او می زند و همین
رنجش باعث می شود تا بروس سالها از شهر و مردمش دور باشد و شرایطی متفاوت را تجربه
نماید . اما در نهایت پس از سالها از شهر و مردمش دور باشد و شرایطی متفاوت را
تجربه نماید. اما در نهایت پس از سالها برمی گردد اما نه با تصمیم انتقاد او به قصد
ایجاد عدالت و مبارزه با تبهکاری وارد شهر می شود.
جایی که حتی پلیس ها و پزشکانش آنچنان با تبهکارانش گره محکمی خورده اند که نمی
توان به کسی اعتماد کرد.
آغاز بتمن فیلمی است که مخاطبش را نه تنها جذب می کند،‌ بلکه تا حدی او را مقهور
صحنه ها و فیلمبرداری و تعقیب و گریزهایش می کند.
این فیلم یک خصوصیت دیگر هم دارد . کریستوفر نولان شاید برای نخستین بار یک فلسفه
خاص را در این چنین فیلمی تزریق کرده است. اینکه اجرای عدالت با انتقام کاملا
متفاوت است و باید سهم هر کدام را جدا ساخت.
او یک مقیاس کوچکتر از جهان را فرض کرده و آشفتگی های جهان بی در و پیکر امروز را
،‌ و در این شهر شلوغ یک نفر پیدا می شود که برای برقراری عدالت راههای سخت را پشت
سر می گذارد، و اینجاست که بروس وین به آغوشی پناه می برد که از بچگی وحشتی عظیم از
آن در دل داشت. خفاش. و بروس وین می شود بتمن و خفاشها نیروهای تحت امر او که در
شرایط بد به کمکش می شتابند. پس از تبدیل بروس به بتمن ، کارگردان یا همان آقای
نولان به عقیده نگارنده شیطنتی کرده که به راحتی نمی توان آن را در فیلم جست.
اما اگر به چهره بروس بعد از اینکه از چهره بتمن خارج می شود کمی توجه کنی، به این
مسئله که بروس بسیار شبیه جرج بوش، رئیس جمهوری آمریکاست خواهی رسید و این در نحوه
صحبت و حرکات چهره کریستین بیل بازیگر نقش بروس وین دیده می‌شود.
در حین دیدن فیلم این احساس زیاد سراغمان می آید که هالیوودی ها بتمن را باز هم
زنده کرده اند تا آمریکایی ها را عامل برقراری نظم جهانی، عدالت و برقراری حقوق بشر
معرفی کنند و جالب این است که گهگاه، آلفرد به بروس گوشزد می‌کند که از قدرت فوق
العاده اش نباید در راههای شخصی استفاده کند.
بروس در راه برقراری عدالت و امنیت یارانی نیز در کنار خود دارد. یک دانشمند
سیاهپوست که در کارخانه خانوادگی وین شاغل است و نقش آن را مورگان فریمن بازی می
کند و یک پیرمرد به نام آلفرد که مباشر خانوادگی وین است و این دو نقش بازوان بتمن
را برعهده دارند، مورگان فریمن او را با تجهیزات فوق العاده ای که می سازد مسلح می
کند و آلفرد با راهنمایی های خردمندانه ای که گهگاه به او می دهد.
در آخرین ساخته نولان دیالوگهایی رد و بدل می شود که بعضا عمیق و قابل تامل است،‌
به عنوان مثال جایی گفته می شود «گذشت از عدالت،‌ جنایتکاران را گستاخ تر می‌کند» و
یا مردی که بروس را در کوهستان آموزش می دهد به او می گوید: تمرین در برابر خواستن
هیچ نیست.
در آغاز بتمن، داستان در شهری فوق تکنولوژیک اتفاق می‌افتد که بسیار شبیه نیویورک
است اما چرا سعی شده که این شهر نیویورک معرفی نشود شاید به همین دلیل باشد که این
قصد وجود داشته که داستان و موضوع آن به کل دنیا بسط داده شود. در شهر گاتم ـ‌ محل
وقوع داستان ـ فردی به نام فالکونی فساد و تبهکاری را آنچنان رونق داده که حتی به
ماموران قانون هم نمی توان اعتماد کرد.
همه آلوده اند ، آنجا که بتمن فالکونی را به چنگ قانون می اندازد،‌ افرادی از بدنه
قانون او را دیوانه می کنند و به آسایشگاه می فرستند، تا اطلاعاتی را فاش نکند. در
اثر نولان گاهی پرسوناژها دیالوگ هایی را به هم پس می دهند، جملاتی که مثل همان
چاقوی معروف هم می تواند جراحی کند و هم قتل صورت دهد. نولان در اثر خود بسیار به
گذشته های انسانها پافشاری می‌کند، آن سرنیزه قدیمی و آن گوشی پزشکی که بروس پدرش
را معاینه می کرده، عواملی هستند برای مفر به گذشته و آنجا که گوشی پزشکی می سوزد و
از آن فقط بخشهای فلزی باقی می ماند را می توان اصلاح خاطرات او و باقی ماندن آنچه
که باید در ذهنش باقی بماند، فهمید

هیث لجر

سال ۲۰۰۸ با تراژدی مرگ هیث لجر شروع شد. یکی از ستاره های آینده دار در میان هم
نسلان خویش. مرگ او یکی دو سال بعد از نامزدی او برای فیلم کوهستان بروکبک اتفاق
افتاد. او درحالی مرد که مشغول فیلم برداری فیلم (the imaginarium of doctor
Parnassus) بود که توسط دیگر بازیگران به احترام او تکمیل شد. بزرگترین نقش او تا
به حال فیلم بتمن است که در نقش جوکر ظاهر شد. این مصاحبه از او در سر صحنه در سال
۲۰۰۷ به عمل آمده است و آخرین مصاحبه  رسمی اوست…
 

 
سوال: به اندازه کافی آماده هستید که همه چیز را به ما بگویی؟
جواب: (خنده) شما در موقع مناسبی من را گیر آوردید.
سوال: همه می گویند که شما بی باکانه بازی در این نقش را قبول کردید، آیا این حقیقت
دارد؟
جواب: قطعا از ابتدا ترس داشتم، هر چیزی که من را می ترساند در همان زمان من را هم
به وجد می آورد و حال نمی دانم که آیا ترسیده بودم یا نه. اما مطمئنا مجبور بودم که
چهره شجاعی را به نمایش بگذارم و به این باور داشته باشم که چیزی تازه و متفاوت را
در آستین دارم که به معرض نمایش قرار دهم.
سوال: آیا بازی جک نیکلسون را در این نقش نگاه کردید؟
جواب: اوه بله، ( خنده). قبل از اینکه نقش را قبول کنم آن فیلم را چندین بار تماشا
کرده بودم. من طرفدار سر سخت آن فیلم بودم و اگر شما فیلم اول کریس را دیده باشید،
دانستم که تفاوقت بزرگی بین فیلم کریس نولان و تیم برتون وجود دارد، از این رو به
اندازه کافی اتاق خالی برای به چهره در آوردن این نقش بود و به نوعی از آنچه جک
انجام داد، خودم را دور کردم (خنده) خوشبختانه.
سوال: از چه طریقی؟
جواب: نمی دانم، آزادی گفتنش را ندارم.
سوال: چطور کاراکتر را ساختید؟ آیا با کمیک بوک ها شروع کردید یا با دیدن فیلم ها و
سریال های تلویزیونی؟
جواب: ذره ای از هر دو. مثلا من در هتلی در لندن به مدت یک ماهی اقامت داشتم و خودم
را از دنیای بیرون دور نگه داشته بودم و خودم را با صداهای مختلف آزمایش کردم و
کاراکتر را به نوعی در خودم تعریف کردم. من آن کاراکتر را در درون خودم ساختم و آن
را به اندازه ای شجاع کردم، شما در این نقش چون نقشی غیر واقعی است هیچ حد و مرزی
برای درست کردن نوع بیان و نوع رفتار و کردارش ندارید، شما آزادید، نمی دانم که آیا
این همیشه یک پروسه شخصی در درست کردن این شخصیت است یا خیر. حرف زدنش ترکیبی است
از خواندن کمیک بوک ها و خواندن فیلم نامه. سپس چشمهایم را می بستم و بر روی آن
تمرکز می کردم. من و کریس وقت های زیادی را چشم در چشم، با هم کار کردیم که چطور
شخصیت را به وجود آوریم. در ابتدا ما هر دو تصویرهای مستقلی را از شخصیت در ذهنمان
داشتیم و من مدتی دور شدم، تصویر مورد نظر را پیدا کردم و بازگشتم.
سوال: آیا ما مردی را پشت جوکر می بینیم؟
جواب: نمی دونم (خنده). واقعا نمی دانم که چه باید بگویم، احساس می کنم که اگر چیزی
را لو بدهم من را می کشند…
سوال: ما می دانیم که پیش در آمدی وجود دارد، اما دقیقا نمی دانیم که آن چه میتواند
باشد…
جواب: خب، واقعا مطمئن نیستم که اجازه گفتن چه چیزهایی به من داده شده است (خنده)
سوال: دوباره، در این پروسه رفتن به درون جوکر، آیا ایده ای وجود داشت که او را
برای یک بار به عنوان یک آدم نرمال نشان دهد؟
جواب: بله، به نظر من بسیاری از کاراکترهای شریر فیلم های بتمن کریستوفر نولان،
آدمای معمولی هستند یا زمانی بوده اند. من پشت زمینه را قطعا خودم ساختم به غیر از
یک چیز و نمی دانم که آیا در این کار موفق بوده ام یا نه. این اولین باری است که
درباره این چیزها حرف میزنم و تاکنون هیچ کس من را مجاب نکرده است که حرف بزنم
(خنده) که چیزی میتوانم بگویم یا نه.
سوال: آیا دخترت، تو را در شخصیت جوکر دیده است؟
جواب: نه، نه. فکر کنم فقط یک تصویر از آن را دیده باشد.
سوال: آیا ترسید؟
جواب: او یه جورایی جلوتر از من قرار داره (خنده) فکرنکنم ترسیده باشد.
سوال: آیا این واقعا به کاراکترت کمک کرد؟ شما لباس مخصوصی به تن داشتید و تمام
احساس جوکر و نگاهش…
جواب: بله، بله. من تحقیق و زحمت زیادی برای این نقش کشیدم. می دانید، کارکردن پشت
یک ماسک و در درون آن شخصیت رفتن همیشه به شما جواز این کار را می دهد که هر کاری
دلتان می خواهد انجام دهید و آزادی کامل دارید. کامل حس آزادی دارید از اینکه شما
مورد قضاوت قرار نمی گیرید یا هر چیزی… خب، پوشیدن آن ماسک این قدرت را به من داد
که آزادانه فکر کنم و نقشم را اجرا کنم و این بسیار هیجان انگیز است.
سوال: چطور به ذهنیت این آدم شریر دست یافتید؟
جواب: فکر کنم ما همه آن را در خود داریم. نمی دانم، یک بار دیگر، مثلا برای مدتی
بعضی افکار بیرونی به شما منتقل می شود، برای خودم مثل این بود که یک تکه گوشت خام
را در دهان خود قرار دهید و در این لحظه آن چه را حس می کنید و می بینید به نوعی
تداعی کننده یک آدم شریر است. نمی دانم، اگر شما فکر و ذکرتان این آدم باشد خود به
خود با آن خو می گیرید و بعد از مدتی خود آن آدم می شوید.
سوال: نیکلسون گفت که وقتی برای اولین بار خودش را در نقش جوکر دید، خودش را خوب
تشخیص نداد. آیا در فیلم لحظه ای بود که شما به بازی خودتان نگاه کنید و همین احساس
را داشته باشید؟
جواب: تا بحال به آن نگاه نکرده ام اما درباره اش شنیده ام. وقتی تریلر را دیدم یه
کمی مور مور شدم اما هنوز فیلم را ندیده ام.
سوال: چرا؟ چرا هنوز آن را ندیده اید؟
جواب: نمی دانم، نمی دانستم که کجا میشد فیلم را دید. ما پخش مجدد نداریم و تاحالا
آن را ندیده ام. فقط تریلر فیلم را دیده ام.
سوال: شما کارهای روزانه فیلم را دنبال نمی کردید؟
جواب: چرا، هر روز دنبال می کردم. اما حالا می بینم که دارم وقتم را تلف می کنم
(خنده). ترجیح می دهم که به خانه بروم و راحت بگیرم بخوابم (خنده)
سوال: آیا به این خاطر است که وقتی شما این کار را می کردید ، اجرایتان را به حالت
تعلیق در می آوردید؟
جواب: بعضی اوقات بله. وقتهایی که احساس تزلزل داشتم آن را به حال تعلیق در می
آوردم، خودم را سرحال می کردم و دوباره به اجرا روی می آوردم.
سوال: جدی؟
جواب: بله، سخت نیست. او در این باره مرد بسیار آقایی است. او بعضی اوقات روی شانه
های من میزد و این فیزیکی بود. اما از آن لذت می بردم. احساس خوشایند و آرامی داشتم
ولی بعضی اوقات احساس درد هم می کردم. یه جورایی بازیگریه.
سوال: و شما راهی برای قدم زنی و غیره پیدا کردید؟
جواب: قطعا یه راه جالب برای ایستادگی پیدا کردم که احساس می کردم با آن طبیعت
پرخاشگر او، شرح قدم زنی بسیار سخت است. یه کم قوز مانند است.
سوال: برای این نقش مجبور شدید که به باشگاه ورزشی بروید؟
جواب: نه (خنده) خدا را شکر.
سوال: خب این که خوبه.
جواب: بله (خنده)
سوال: می توانید کمی درباره صحنه هایی که با کریستین داشتید حرف بزنید. همانطور که
می دانید کاراکتر شما، کاراکتر کینه جویی است و نماد بتمن هم در صدد کنار گذاشتن
شما، پس در این بین باید مقدار الکتریسیته ای (electricity) باشد.
جواب: خب، اولا برای من افتخار بود که با کریستین همبازی شدم. البته تمام بازیگران
عالی بودند. من با هر کسی که در این گروه می خواستم کار کنم، همه به نوعی به من
الهام می دادند و این خنده دار است (ridiculous). اولین صحنه من با گری اولدمن بود
که میخواست از من حرف بکشد، بعد از اینکه او اتاق بازجویی را ترک می کند، بتمن می
رسد (خنده) و به طور ناگهانی، فهمیدم که من در چه فیلمی دارم بازی می کنم (خنده) و
این کاملا خنده دار است چون من انتظار داشتم که چیزی زیر پوستی نباشد، حتی بتمن. و
به عنوان یک بازیگر این کاملا ساده است. به این خاطر که به گونه ای مضحک است که
ببینی کسی لباسی مثل لباس غواصی را به تن داشته باشد. خندیدن به این خیلی ساده است
اما او به طور شگفت انگیزی حرفه ای است و به طور عالی تری روی بتمن متمرکز شده بود
و یکی از دوست داشتنی ترین بازیگرانی است که من تابحال با او کار کرده ام. ببینید
که او چطور صدایش را بتمنی کرده است و چطور حرکات و سکنات بتمن را اجرا می کند،
شگفت انگیز است.
سوال: پس تصور کلی این است که بتمن می ترسد و جوکر هیچ ترسی از بتمن ندارد، آیا
همچین رابطه ای برقرار است؟
جواب: بله. آنها واقعا نمی توانند بدون همدیگر زندگی کنند. این یه نوع رابطه است .
مثل اینکه آنها هیچ هدفی در زندگی به غیر از همدیگر ندارند. پس آنها هم نمی خواهند
هیچ وقت طرف مقابل مرده باشد.
سوال: اما بازی کردن با مگی جلینهال،‌ به این خاطر که تو قبلا با برادرش بازی کرده
بودی. آیا مگی را از قبل می شناختید؟
جواب: بله میشناختم. بازیگر قابل تحسینی است. او هم مثل من یک بروکلینیه و ما واقعا
اوقات خوشی را سر صحنه با هم داشتیم.
سوال: می توانید توضیح دهید که چه چیزی کریستوفر نولان را از بقیه کارگردانها
متمایز می کند؟
جواب: او از تمام کارگردانهایی که من تابحال دیده ام چای بیشتری می نوشد (خنده). و
این کارش او را از بقیه متمایز می کند. او بسیار جوان است اما به نظر بسیار پیر و
با تجربه و سر فیلمبرداری بسیار راحت است و او قطعا در دنیای خودش سیر می کند. او
رابطه خوبی با DP اش دارد و آن دو به نظر می رسند که خارج از این دنیا، دنیای
خودشان را دارند. و ما هم آنها را دنبال می کنیم. من تصور نمی کردم که چطوری چنین
فیلم هایی را در این سایز کارگردانی می کردند، او همه چیز را شفاف و بی پرده برای
ما توضیح میداد. او بسیار انعطاف پذیر است و از هر ایده ای استقبال می کند.
سوال: از زمانی که او نویسنده فیلم شده است در بسیاری از دیالوگ های جوکر دخالت
داشته است.
جواب: بله، او همیشه سرش روی کاغذ ها بود و با هم کار بزرگی را انجام دادند.
سوال: همه می گویند که فیلم چقدر تاریک است اما آیا لحظه هایی در فیلم هست که جوکر
خنده را به بیننده انتقال دهد؟
جواب: بله، ‌بله ‌ تمام وقت. هیچ چیز سازگاری با او در فیلم وجود ندارد پس او بدون
تناقض تاریک نیست و خنده دار هم نیست، در تمام وقت بالا و پایین می پرد.
سوال: بازی کردن در این نقش شما را به وجد آورد، درسته؟
جواب: بله، این سرحال آورترین نقشی است که تابحال بازی کرده ام.
سوال: این کاراکتر بسیار با کاراکتر شما در فیلم کوهستان بروکبک تفاوت دارد، کدام
یک خویشتندارتر است؟
جواب: بله کاملا، من خیلی سورپرایز شدم که کریس می دانست یا فکر کرده بود و یا
اعتقاد داشت که چیزی درون من برای اجرای این نقش هست و اصلا نمی دانم که چرا سراغ
من آمد و این درخواست را از من کرد. اما بله، این جالبترین و آزادترین پرو‍‍ژه ای
است که تابحال انجام داده ام. من دو روز بازی می کردم و سه هفته مرخص بودم (خنده).
سوال: اما شما کارهای دیگری هم می کردید؟
جواب: بله، می کردم. برنامه ریزی دراز مدتی بود و سکانس های اکشن فراوانی وجود
داشت. سکانسها بعضی اوقات سه هفته در ماه وقت می برد که فیلم برداری شود.
سوال: آیا سر صحنه ها آسیب هم دیدید؟
جواب: من نه اما کریستین چرا. او یک بار زخمی شد.
سوال: آیا این پرخرج ترین فیلمی است که تابحال در آن بوده اید؟
جواب: قطعا بله.
سوال: آیا این روی اجرای شما اثری هم داشت؟ چون با کوهستان بروکبک بسیار فرق می
کند؟
جواب: بله، کاملا با کوهستان بروکبک فرق می کند. در حقیقت فرقی بین زمان شروع و کات
در دو فیلم وجود ندارد، اما اینجا بسیار کار راحت تر و شما آزادتر هستید. واقعا من
از کار کردن در این پروژه لذت بردم.
سوال: او تصویر شخصی را دارد که فرضا از درون گلی اسید را به نفر مقابل بپاشاند؟
(اشاره به سید پاشی جک نیکلسون در بتمن تیم برتون)
جواب: نه، در این فیلم او حقه ها بسیاری ندارد.
سوال: فقط شما و یک چاقو؟
جواب: او فقط همیشه خونی است، همین.
سوال: واقعا همینطوره؟
جواب: ببینید، این یک فیلم PG-13 است و فکر می کنم که بسیار خونی نباشد. در ابتدا
فیلم خون و خونریزی بیشتری را مطالبه می کرد، یادمه که وقتی داشتم به فیلم فکر می
کردم  و اگر می توانستم می خواستم که اجرایی ارائه بدهم که در درجه بندی X قرار
بگیرد. فیلم بسیار تاریک است ولی بسیار خونی نیست.
سوال: آیا از زمانی که نقش را قبول کردید، از بازی جک نیکلسون تاثیری گرفتید؟
جواب: ای کاش (خنده) من از او تاثیر زیادی نگرفتم ولی بازی ایشان را واقعا دوست
دارم.
 
منبع : سرزمین سینما

نقد فیلم نارنیا

 
آنچه در کتاب‌های لوئیس دیده و خوانده می‌شود، حداقل مربوط به 5 نسل گذشته است. خود
او که متولد 29 نوامبر 1898 است ؛ در پیرانه‌سری شروع به نگارش کرد و یک مجموعه 7
قسمتی و البته مستقل از خود به یادگار گذاشت و سرانجام هم در ماهی که به دنیا آمده
بود ، رخت از جهان فروبست: 22‌نوامبر 1963.

اولین فیلمی که از یکی از کارهای او ساخته شد، مربوط به سال 1979 است؛ وقایع‌نگاری
نارنیا: شیر و جادوگر و گنجه لباس و آخرین فیلم هم وقایع‌نگاری نارنیا: شاهزاده
کاسپین در سال 2008. البته این وسط یک سریال تلویزیونی در سال 1989 به نام شاهزاده
کاسپین از کارهای او ساخته شد و پیشتر از آن دوباره‌سازی شیر و جادوگر و گنجه‌لباس
در 1988.
حداقل 5 نسل با کتاب لوئیس خو گرفتند و این آثار برای‌شان حکم لالایی داشت. و البته
محبوب‌ترین اثر از میان این 7 عنوان کتاب، احتمالا همان وقایع‌نگاری نارنیا: شیر و
جادوگر و گنجه لباس است که اولین بار در سال 1950 منتشر شد؛ زمانی که لوئیس 52ساله
بود.

قسمت اول وقایع‌نگاری نارنیا: شیر و جادوگر و گنجه لباس 280 میلیون دلار فروخت و
قسمت دوم آن وقایع‌نگاری نارنیا: شاهزاده کاسپین؛ در افتتاحیه‌اش به رقم فروش 80
میلیون دلار رسید و حالا در هفته اول ژولای فروش آن پس از 7 هفته به 138 میلیون
دلار رسیده است.

اندرو آدامسون، فیلمساز 42ساله نیوزلندی (او را با شرک 1 و 2 به یاد بیاورید،
آدامسون کارگردان این 2‌انیمیشن بود)‌ که قسمت اول نارنیا را ساخته بود؛ قسمت دوم
را هم جلوی دوربین برد و بیش از هرچیز از امکانات دیجیتال مدرن استفاده کرد. به
نحوی که نارنیای دوم به عنوان فیلمی 140 دقیقه‌ای، 100 دقیقه‌اش محصول محض
استودیوهای دیجیتال است.

داستان نارنیای دوم به این دلیل به صنعت رایانه دیجیتال تا این حد متکی است که با
وجود پرداخت بسیار مناسب قصه اصلی و محبوبیت بسیار زیاد داستان، حجم کمی داشت و
هیجان بخشیدن به این داستان با ساختن درگیری‌ها و عرض‌اندام نیروهای خیر و شر موجود
در جنگل نارنیا باعث می‌شد کشش و هیجان در طول فیلم ادامه داشته باشد و رقابت چنان
تنگاتنگ جلوه کند که تماشاگران (بویژه کودکان و نوجوانان)‌ جرات نکنند برای لحظه‌ای
چشم بر هم بگذارند، مبادا که صحنه‌ای را از دست بدهند. ورود به جنگل نارنیا، دوباره
مانند قسمت اول روی می‌دهد.

ادموند، پیتر، لوسی و سوزان از طریق همان گنجه لباس کذایی وارد نارنیا می‌شوند و به
محض ورود درمی‌یابند که اوضاع آن گونه که تصور می‌کردند بر وفق مراد نیست. در واقع
هرچند برای آنها فقط یک سال از وقوع ماجراها گذشته، اما در جنگل‌های نارنیا هزاران
سال زمان گذشته است و طی این زمان‌های طولانی، شاهزاده کاسپین که وارث اصلی تاج و
تخت است از سوی نیروهای شر تحت فرمان عموی کله‌خرابش به حاشیه رانده شده و نارنیا
زیر سلطه تاریکی‌ها قرار گرفته است.

4 پسر و دختر نوجوان به همراه شاهزاده کاسپین و مساعدت‌های اصلان و حیوانات تحت
امرش وارد جنگ و رقابت با نیروهای شر می‌شوند و پس از وقوع ماجراهای فراوان،
شاهزاده نوجوان به تاج و تخت خود می‌رسد و عهد می‌کند که روشنی و صلح و سعادت را به
جنگل نارنیا بازگرداند.

این تمام داستان نارنیای دوم است که در بسیاری از موارد به قسمت اول شباهت تام و
تمام دارد. اما مساله این است که تکنیک‌ها و داستان ماجرا در نارنیای دوم بسیار
بزرگ‌تر و وسیع‌تر از قسمت اول است که سال 2005 اکران شد.

فیلم اول اگرچه از بهترین تکنیک‌های زمان خود و استودیوهای مجهز دیجیتال برای
صحنه‌های درگیری و نزاع‌ها و همچنین ساخت و ساز کاراکترها سود می‌برد، گرچه به صورت
مفرد هر کدام از کاراکترها بسیار قابل به نظر می‌رسیدند؛ اما در مجموع نواقصی مشهود
در جمع آنها به چشم می‌آمد.

روندی که در نارنیای دوم ادامه یافت و بسیار هوشمندانه به رفع نقایص پرداخته شده و
تک‌تک کاراکترهای فانتزی بسیار بهتر پرداخت شدند.

از طرفی، پیش از ساخت قسمت دوم، همان حجم کم‌ داستان و حتی بعضی اظهارنظرها مبنی بر
ضعف قصه باعث شد، تمرکز مداوم بر روی ماجراجویی‌ها و گسترش آنها به صورتی که هر
درگیری بسیار معظم به نظر برسد، معطوف شد و نهایتا فیلمی طولانی اما خوش‌ساخت به
دست آمد.

ادعاهایی نیز البته در این‌باره به وفور نوشته و گفته شده است و بازهم داستان مربوط
به این است که نارنیا بهتر از ارباب حلقه‌ها کار شده است. روندی که برای «قطب‌نمای
طلایی» هم وجود داشت و ادعاهای فراوانی که فیلیپ پولمن 62 ساله به راه انداخت بر
این مضمون که سری کتاب‌های او از جمله همین قطب‌نمای طلایی بسیار بهتر و فراتر از
کتاب ارباب حلقه‌های تالکین فقید است و فیلم‌هایی که از آثار او اقتباس شده، یک سر
و گردن از تریلوژی ارباب حلقه‌ها بالاتر است.

که البته این ادعاها خنده‌دار است. وقتی دوسوم یک فیلم به طور محض در استودیو ساخته
می‌‌شود، اصلا حرفی برای ادعا باقی نمی‌ماند. هرچه باشد سری فیلم‌های ارباب حلقه‌ها
با بازیگران سرشناس و در لوکیشن‌های بکر نیوزلند کار شدند، هرچند سهم استودیوهای
دیجیتال در پرداخت این تریلوژی‌ها نیز غیرقابل انکار است.

اما تفاوت‌ها را باید در نظر گرفت. نارنیا فیلم سرخوشانه و حتی خوشایند و خوش‌ساختی
است، اما در سکشن مربوط به خود و قطب‌نمای طلایی نیز همان‌طور. عمده این مباحث هم
برای این راه می‌افتد که به نوعی مجوز ساخت سری‌های بعدی زودتر صادر شود؛ چنان که
وقتی نارنیای دوم 70 درصد کارهایش در حال انجام بود، کمپانی والت دیزنی پروژه سوم
یعنی «وقایع‌نگاری نارنیا: سفرداون تریدر» را در دستور کار قرار داد و حتی مایکل
آپتد را به عنوان کارگردان نارنیای سوم معرفی کرد. فیلمی که زمان نمایش آن را هفته
دوم می ‌2009 اعلام کردند. با توجه به استقبال‌هایی که از 2 قسمت نارنیا شده، بعید
به نظر نمی‌رسد نارنیای سوم هم بتواند در گیشه جولان دهد

نقد فیلم اتفاق : The Happening

( اتفاقی که از ذهن شیامالان بیرون آمد ! )

" ام نایت شیامالان " کسی هست که همه از آن به عنوان یک فرد خلاق و باهوش نام می
برند . " شیامالان " ( که اصالتا" هندی هست ) با فیلمهای فوق العاده ای نظیر " حس ششم
" با بازی بروس ویلیس بیننده را وادار به فکر کردن کرد و در ادامه در فیلم " نشانه
ها " با بازی مل گیبسون تصویری متفاوت از فضایی ها نشان داد و دلایل عجیب ولی جالب
از آنها ارائه داد در فیلم " دهکده " فضای بسیار مرموز از یک دهکده ارائه داد که در
آن مردم اجازه بیرون رفتن از ده را نداشتند و اگر هم می رفتند می مردند ! و "
بانویی در آب " که فیلم فانتزی موفقی نبود

اما تمام نکات بارز در این فیلمها وجود داستانهای غیر قابل پیش بینی و دید متفاوت
شیامالان نسبت به اتفاقاتی بود که در اطرافش می افتادند . البته فیلم آخر او به نام
" بانویی در آب " گرچه یک اثر قوی و محکم نبود اما با این حال جسارت همیشگی که در
فیلمهای شیامالان به چشم می خورد در این فیلم نیز وجود داشت و حالا بعد از دو سال
وی امسال با فیلم " اتفاق " بار دیگر به سینمای تخیلی و عحیب و غریب خودش بازگشته
است .

اما " اتفاق " آن فیلمی نیست که شخصا از شیاملان انتظار داشتم ! در واقع با دانستن
خلاصه داستان که یک هیجان خاصی را در بیننده منتقل می کند انتظار داشتم که شیامالان
بتواند یک فیلم منطقی و البته فلسفی که همیشه در فیلمهایش هویدا هست را نشان دهد
اما گویا وی فعلا قصد ندارد به دوران طلایی خود بازگردد ! .

موضوع فیلم " اتفاق " یک موضوع آخر الزمانی هست که در سال گذشته نیز فیلمی با همین
موضوع به نام " من یک افسانه هستم " نیز ساخته شد که یک اکشن موفق بود اما " اتفاق
" یک فیلم اکشن نیست بلکه یک درام علمی تخیلی هست که سعی دارد تصویری متفاوت از
اتفاقات ارائه دهد اما صحبتهای بین الیوت و همراهانش درباره این وقایع در بعضی
زمانها بسیار آزاردهنده هستند و به کلی بیننده را ناامید می کند بهر حال یک جوری
باید با این مشکل عجیب و غریب مواجه شد اما مشخص نیست الیوت در این فیلم که یک معلم
هست به یک باره به دکتر تبدیل می شود و صحبتهای علمی ارائه می دهد ! و برخلاف
انتظارم پایان بندی فیلم چندان تکان دهنده یا خاص نیست و مطمئنا اگر ندانید که
کارگردان این فیلم شیامالان هست همان نیم ساعت می توانید پایان فیلم را حدس بزنید .

مارک والبرگ نیز نتوانسته به خوبی در نقش الیوت جا بیفتد , همسر وی که چندین سال از
خودش کوچکتر هست و دائم پرخاش می کند یکی دیگر از دلایلی که روی اعصاب بیننده سوهان
می کشد ! و ترکیب افرادی که با این دو نفر هستند نیز چندان جالب نیست .

" اتفاق " شاید به این دلیل که کارگردانش " ام نایت شیامالان " هست از آن انتظار
زیادی می رفت وگرنه این فیلم نیز مانند بسیاری از فیلمهای هالیوودی هست . تقریبا می
توان گفت این فیلم یک چیزی شبیه " من یک افسانه هستم " ( البته نه زیاد ! ) هست اما
ضعیفتر از آن فیلم ! .

پرفروش‌ترین فیلم سینماهای جهان

فیلم «حرام‌زاده‌های عوضی» هم‌چنان پرفروش‌ترین فیلم سینماهای جهان است.

فیلم «حرام‌زاده‌های عوضی» ساخته‌ «کوئنتین تارانتینو» در تعطیلات آخر هفته فروش ‌٥/٢٧ میلیون دلار از ‌٢٢ کشور جهان به‌دست آورد تا در رتبه‌ اول جدول پرفروش‌ترین فیلم‌های جهان بایستد.

کشورهای اروپایی، به‌ویژه فرانسه بیشترین استقبال را از جدید‌ترین فیلم «تارانتینو» داشتند. این فیلم در مدت پنج روز فروش شش میلیون دلار را به ثبت رساند.

انگلستان با ‌٤٤١ سالن سینما، استقبال ‌٨/٥ میلیون دلاری از «حرام‌زاده‌های عوضی» داشت و آلمان با ‌٢/٤ میلیون دیگر کشور طرفدار این فیلم بود.

این فیلم در کشورهای استرالیا، اتریش، بلژیک، نروژ، سوئد، سوئیس و ترکیه در رتبه‌ی اول پرفروش‌ترین‌ها ایستاد.

به گزارش ورایتی، فیلم «خیزش کبرا» محصول کمپانی «پارامونت» با فروش ‌٢/١٢ میلیون دلار از ‌٤٢ کشور در رتبه دوم پرفروش‌ترین فیلم‌های جهان ایستاد و مجموع فروش خود را به ‌١٥٦ میلیون دلار رساند.

انیمیشن «جی.فورس» محصول کمپانی «سونی» نیز با فروش ‌١/٩ میلیون دلار از ‌٢٢ کشور و انیمیشن «بالا» با فروش ‌٧/٨ میلیون دلار دیگر فیلم‌های پرفروش هفته بودند.  

منبع:ایسنا

«فراموش کردن سارا مارشال»

عنوان پرفروش‌ترين فيلم هفته سينماي جهان به «فراموش کردن سارا مارشال» از كمپاني «يونيورسال» رسيد. اين فيلم در تعطيلات آخر هفته توانست از هزار سالن سينما در ‌9 كشور، فروش هفت ميليون دلاري به‌دست آورد تا پرفروش‌ترين فيلم سينماي جهان نام بگيرد.

همه چیز درباره کتایون ریاحی از زبان خودش

پر هزینه ترین فیلمهای تاریخ سینمای جهان

بدترين فيلم هاي بهترين كارگردانان جهان معرفي شدند: 11 فيلم بد از 11 كارگردان خوب

ترسناك‌ترين فيلم تاريخ سينمای جهان

ربطي به فيلم نداره!

اين پست مثل يه پيغام ميمونه.حالا چي شد دارم اين پست ميدم؟!الان ميگم!

داشتم تو وبگذر آمار درخشان وبلاگ رو ديد ميزدم كه ديدم يه دوستي از اونور دنيا(آمريكا) اومده از وبلاگ درخشان ما بازديد كرده!حالا جالبشم اين بود كه از جايي لينك نگرفته بوده!خوب حالا اين مسئله پيش مياد كه تيوا خانم مدير بسيار مسئوليت پذير و كسي كه همه رو دوستيش خيلي حساب كرده بوديم مياد به وبلاگ خودش سر ميزنه و بودن سلام و خدافظي ميزنه ميره!من اينجا تو اين پست از تمام دوستاني كه ميان اينجا خوصوصا" شخص مذكوري كه گفتم و دوستان قديمي درخواست ميكنم كه اگه قدم رنجه فرموديد و با رايانه(كامپيوتر سابق) پاي مبارك را در اين وبلاگ گذاشتيد با يك نظر نا قابل هر چند كه فقط يك كلمه باشه حضور گرم و پرشور خودتون رو اعلام كنيد تا ما هم بلا تكليف نباشيم و فقط و فقط به خاطر مرام و دوستاني كه دوستشون داشتيم و بازديد كننده هاي عزيز جون بكنيم و با اين سرعت بالايي كه داريم بشينيم اينجا آپ كنيم!!!!!!!!!

پيشاپيش از حضور گرم شما دوستان عزيز ممنونيم!

تاریخچه فیلم

فیلم اصطلاحی است که به‌طور عام شامل تصاویر متحرک و هم‌چنین زمینه می‌گردد. ریشهٔ این نام در این واقعیت است که فیلم عکاسی به‌طور تاریخی عنصر اساسی رسانه ضبط و پخش تصاویر متحرک به حساب می‌آمده‌است.

تولید فیلم‌ها از طریق ضبط تصویر مردم و اشیاء واقعی با دوربین یا بوجود آوردن آن‌ها از طریق تکنیک‌های انیمیشن و یا جلوه‌های ویژه است. فیلم‌ها از مجموعه‌ای از قاب‌های انفرادی تشکیل شده‌اند که زمانی که به سرعت و پشت سرهم نمایش داده می‌شوند، توهم حرکت را در بیننده بوجود می‌آورند. بر اثر پدیده‌ای به نام ماندگاری تصویر که بر اثر آن یک منظره برای کسری از ثانیه پس از از بین رفتن آن در حفظ می‌کنند، چشمک‌های بین تصاویر، قابل رویت نیستند. هم‌چنین عامل ارتباط عامل دیگری است که باعث مشاهده تصاویر متحرک می‌گردد. این اثر روانی به نام حرکت بتا معروف است.

از نظر اکثر انسان‌ها، فیلم از انواع مهم هنر به‌شمار می‌آید. فیلم‌ها قابلیت سرگرم کردن، آموزش، روشنگری والهام بخشیدن به حضار را داراست. عوامل دیداری سینما نیاز به هیچ نوع ترجمه نداشته و قدرت ارتباطات جهانی را به یک محصول تصویر متحرک می‌بخشند. هر فیلم قابلیت جذب مخاطبان جهانی را دارد به‌خصوص اگر از تکنیک‌های دوبله و یا زیرنویس که گفتار را ترجمه می‌سازد، بهره جسته باشد. فیلم‌ها هم‌چنین محصولاتی هستند که توسط فرهنگ‌های مشخص تولید گشته و آن فرهنگ‌ها را منعکس و در برابر از آن‌ها تأثیر می‌پذیرد.

دوربین مقدماتی ۱۶ میلیمتری بولکس که بیش‌تر برای آموزش فیلم‌سازی به کار می‌رود

تاریخچه فیلم

در اوایل دهه ۱۸۶۰ با استفاده از وسایلی مانند زوتروپ و پراکسینوسکوپ، مکانیزم‌های تولید مصنوعی به وجود آمده و تصاویر دو بعدی متحرک به نمایش در آمدند. ماشین‌های فوق‌الذکر انواع تکامل یافته ابزارهای ساده اپتیکی (مانند توری‌های سحرآمیز) بودند. این ابزار قابلیت نمایش متوالی تصاویر با سرعتی را داشتند که در آن تصاویر به شکل متحرک به نظر می‌رسیدند. این پدیده ماندگاری منظر نام گرفت. طبیعتا، تصاویر می‌بایست به‌طور دقیق طراحی می‌شدند تا اثر مورد نظر را داشته باشند- به همین منظور اصول زیر بنائی خاصی به‌عنوان بنیان ساخت فیلم انیمیشن در نظر گرفته شدند.

با پیشرفت فیلم سلولوئید برای مقاصد عکاسی ثابت، امکان گرفتن اشیاء متحرک در زمان حرکت، نیز میسر گردید. در مراحل اولیه فناوری گاهی لازم است که شخص بیننده برای مشاهده تصاویر، در داخل دستگاهی مخصوص را نگاه کند. در سال‌های دهه ۱۸۸۰، با معرفی دوربین تصویر متحرک امکان گرفتن تصاویر انفرادی و ضبط آن‌ها بر روی یک حلقه واحد فراهم آمد که سریعا به اختراع پروژکتور تصویر متحرک انجامید. کار این دستگاه گذراندن نور از فیلم پردازش و چاپ شده و نهایتا بزرگ‌نمائی «اجرای تصاویر در حال حرکت» بر روی پرده جهت رویت تمام حاضران بود. این حلقه‌های فیلم‌های نمایش داده شده به نام «تصاویر متحرک» معروف شدند. اولین فیلم‌های تصویر متحرک حالت استاتیک صحنه داشتند که در آن‌ها یک حادثه یا عمل بدون هیچ‌گونه ویرایش کردن و یا دیگر تکنیک‌های سینمایی، به نمایش در می‌آمدند.

تصاویر متحرک تا پایان قرن ۱۹، صرفاً به‌عنوان هنر دیداری به حساب می‌آمدند. اما ابتکار فیلم‌های صامت ذهنیت مردم را نیز در اختیار گرفته بود. در زمان آغاز قرن بیستم، ساختار داستانی فیلم‌ها شروع به شکل‌گیری نمود. در این زمان فیلم‌هائی به صورت دنباله‌دار صحنه ساخته شدند که در مجموع یک داستان را نقل می‌کردند. این صحنه‌ها بعدا جای خود را به صحنه‌های چندگانه از زوایا و ابعاد متفاوت دادند. تکنیک‌های دیگر از قبیل حرکت دوربین نیز به‌عنوان راه‌های اثرگذار در انتقال داستان فیلم شناخته و به کار گرفته شدند. صاحبان سالن‌های تئاتر نیز به جای این‌که حاضران را در سکوت نگاه دارند، با در اختیار گرفتن یک پیانیست و یا نوازنده ارگ و یا یک ارکستر کامل، به نواختن موسیقی متناسب با فضای هر صحنه فیلم اقدام می‌نمودند. در اوایل دهه ۱۹۲۰، اکثر فیلم‌ها با لیست صفحات موسیقی تهیه شده بدین منظور عرضه می‌شدند. در محصولات شاخص، این صفحات به صورت کامل برای کل فیلم تدارک می‌گردیدند.

رشد صنعت سینما در اروپا با بروز جنگ جهانی اول متوقف گردید و این در حالی بود که صنعت فیلم در ایالات متحده با ظهور هالیوود به شکوفائی رسید. به‌هرحال در دهه ۱۹۲۰، فیلم‌سازان اروپائی مانند سرگئی آینشتاین و اف. دبلیو. مارنائو به همراهی مبتکر آمریکائی دی. دبلیو. گریفیت و دیگران، به ارتقاء سطح این رسانه پرداختند. در طول سال‌های دهه ۱۹۲۰، فناوری جدید امکان الصاق حاشیه صوتی گفتار، موسیقی و افکت‌های صوتی متناسب با نوع صحنه به فیلم میسر ساخت. این فیلم‌های صوت دار از ابتدا با نام‌های «تصاویر با صداً یا»تاکیز" شناخته می‌شدند.

قدم اصلی بعد در پیشرفت صنعت سینما معرفی رنگ بود. اگرچه اضافه شدن صدا به سرعت فیلم‌های صامت و موزیسین‌های تئاتر را تحت‌الشعاع قرار داد، رنگ به تدریج مورد استفاده قرار گرفت. عامه مردم در رابطه با رنگ و در مقایسه آن با فیلم‌های سیاه و سفید بالنسبه بی‌تفاوتی نشان می‌دادند. اما هم‌چنان که روش‌های پردازش رنگ بهبود یافته و در مقایسه با فیلم‌های سیاه – و – سفید قابل رقابت‌تر می‌گشتند، فیلم‌های رنگی بیش‌تر و بیش‌تر تولید می‌شدند. این زمان هنگام پایان جنگ جهانی دوم بود. هم‌چنان که این صنعت در آمریکا رنگ را به‌عنوان عنصر اصلی جذب مخاطب تشخیص داد، آن را در رقابت با تلویزیون که تا اواسط دهه ۱۹۶۰ به صورت رسانه‌ای سیاه – و – سفید باقی مانده بود، مورد استفاده قرار داد. در پایان دهه ۱۹۶۰، رنگ به‌عنوان شیوه عادی کار فیلم‌سازان مطرح شد.

دهه‌های ۱۹۵۰، ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ شاهد تغییرات در روش تولید و سبک فیلم بودند. هالیوود جدید، موج جدید فرانسوی و ارتقاء فیلم‌های فیلم‌سازان تحصیل‌کرده و مستقل همه و همه از تغییراتی بودند که این رسانه آن‌ها را در نیمه دوم قرن بیستم تجربه نمود. در دهه ۱۹۹۰ و در آستانه ورود به قرن بیست و یکم، فناوری دیجیتال، موتور اصلی تحولات به‌شمار می‌آمد.

تئوری فیلم

تئوری فیلم در جستجوی بسط مفاهیم مختصر و سیستماتیک که بر مطالعه فیلم / سینما به‌عنوان یک هنر دلالت دارند، است. تئوری‌های کلاسیک فیلم چهارچوبی ساختاری در خصوص موضوعات کلاسیک تکنیک‌های داستان سرائی، دایجسیز، قوانین سینما، «تصویر»، دسته، فردیت و تالیف فراهم می‌آورد. اکثر تجزیه و تحلیل‌های جدید به مسائلی از قبیل روش تحلیل روانی تئوری فیلم، ساختارگرائی تئوری فیلم، تئوری زن‌سالاری فیلم و دیگر موارد مشابه توجه نشان داده‌اند.

نقد فیلم

تعریف نقادی فیلم عبارت‌اند از تحلیل و ارزیابی فیلم‌ها هست. به صورت کلی، این کارها را می‌توان به دو گروه تقسیم نمود؛ نقادی فیلم توسط افراد صاحب‌نظر در رشته فیلم‌سازی و نقادی روزنامه‌ای که به صورت روزمره در روزنامه‌ها و دیگر رسانه‌ها دیده می‌شود.

منتقدین فیلم که برای روزنامه‌ها، مجلات و رسانه‌های گروهی کار می‌کنند، به‌طور عمده بر روی فیلم‌های جدید نظر می‌دهند. آن‌ها به صورت عادی فقط یک‌بار فیلم مورد نظر را دیده و فقط یک یا دو روز وقت دارند تا نظر خود را ارائه نمایند. علی‌رغم این موضوع، منتقدین تأثیری عمده بر فیلم‌ها دارند به‌خصوص آن‌هائی که دارای یک نوع خاص هستند. فیلم‌های پر طرفدار اکشن، ترسناک. کمدی کمتر مورد قضاوت منتقدین قرار دارند. از سوی دیگر خلاصه طرح و شرح و بسط یک فیلم که موضوع اصلی مرور آن به حساب می‌آیند نیز تأثیر عمده‌ای بر انتخاب فیلم توسط بینندگان دارد. در فیلم‌های معتبر مانند درام، تحت تأثیر قرار دادن بیننده از اهداف اصلی و بسیار مهم محسوب می‌گردد. تحلیل‌های ضعیف، گاهی‌اوقات یک فیلم را تا درجه گمنامی و زیان مالی پیش می‌برند.

تأثیر نظرات یک منتقد بر روی نحوه عملکرد اکران یک فیلم مشخص محل بحث دارد. برخی ادعا می‌کنند که امروزه نحوه بازاریابی سینما به‌گونه‌ای گسترده و فشرده واز نظر مالی برنامه‌ریزی شده‌است که منتقدین توان تأثیرگذاری بر آن را ندارند. ولی به‌هرحال، مردودیت فاجعه بار برخی فیلم‌هائی که به نحو گسترده‌ای بر موفقیت آن‌ها سرمایه‌گذاری شده بود بر اثر نقادی تند آن‌ها و هم‌چنین موفقیت غیرقابل پیش‌بینی فیلم‌های مستقلی که نقد مثبت داشته‌اند، نشانگر این موضوع است که تأثیر نظرات منتقدین می‌تواند اثرات بسیار عمیقی داشته باشد. برخی دیگر اعتقاد دارند که نقد مثبت فیلم باعث ایجاد اشتیاق در بینندگان فیلم‌های کم شهرت بوده‌است. برعکس، فیلم‌های متعددی وجود داشته‌اند که شرکت‌های فیلم‌ساز به‌قدری به آن‌ها بی‌اعتماد بوده‌اند که به جهت جلوگیری از افت فروش، به منتقدین اجازه ارائه نظراتشان را نداده‌اند. به‌هرحال، این کار نتیجه منفی داشته و منتقدینی که نسبت به این تاکتیک حساس بوده‌اند، به جامعه هشدار داده‌اند که این فیلم ارزش دیدن را ندارد که در نتیجه این‌گونه فیلم‌ها اقبال چندانی نیافتند.

مسأله مورد مناقشه آن است که منتقدین روزنامه‌ای فیلم را می‌باید فقط مرورگر فیلم نامیده و منتقدین واقعی فیلم آن‌هائی هستند که به صورت آکادمیک به نقد فیلم می‌پردازند. این روش فکری را معمولاً به نام تئوری فیلم یا مطالعات فیلم می‌شناسند. تلاش اصلی منتقدین، فهم روش کارکرد فیلم و تکنیک‌های فیلم‌برداری و تأثیرات آن‌ها بر روی مردم است. نتیجه کارکرد منتقدین بیش از آن‌که در روزنامه‌ها به چاپ رسیده و یا در تلویزیون نمایش داده شود، در ژورنال‌های تخصصی و گاهی‌اوقات نیز در مجلات سطح بالای جامعه ارائه می‌گردند. هم‌چنین گاهی‌اوقات منتقدین با کالج‌ها و دانشگاه‌ها همکاری می‌نمایند.

صنعت تصاویر متحرک

بلافاصله پس از ابداع صنعت پردازش، حرفه ساخت و نمایش تصاویر متحرک به‌عنوان منبع کسب درآمد مطرح گردید. پس از مشاهده نتیجه موقفیت‌آمیز ابتکار جدید خود و محصول خروجی آن در فرانسه، لومیرها اقدام به برگزاری تور دور قاره اروپا به منظور به نمایش‌گذاری خصوصی اولین فیلم‌های خود برای عوام و خواص جوامع نمودند. آن‌ها در هر کشور به‌طور عادی مناظری جدید از محلات را به آلبوم خود اضافه نموده و خیلی سریع طرف‌های تجاری در کشورهای مختلف اروپا پیدا نمودند تا خریدار وسایل و عکس‌های آن‌ها بوده و در امر صادرات، واردات و تجاری کردن محصولات صحنه‌ای یاور آنان باشند. درسال ۱۸۹۸ (میلادی)، نمایش احساس اوبرامرگوا اولین فیلم تجاری شد که تا آن زمان تولید گشته بود. به زودی فیلم‌های دیگر نیز ارائه گشتند تا صنعت فیلم به‌عنوان صنعتی نو و مستقل جهان واریته را تحت‌الشعاع قرار دهد. شرکت‌های اختصاصی جهت تولید و توزیع فیلم به وجود آمدند و این در حالی بود که بازیگران سینما از محبوبیت بسیار زیادی برخوردار گشته و اجرت‌های سنگینی را برای بازی در فیلم‌ها طلب می‌نمودند. قبل از آن یعنی در سال ۱۹۱۷، چارلی چاپلین قراردادی برای حقوق سالیانه یک میلیون دلار منعقد نموده بود.

امروزه در ایالات متحده، عمده صنعت فیلم‌سازی در اطراف هالیوود متمرکز شده‌است. هم‌چنین مراکز محلی سینمایی در بسیاری از مناطق جهان به وجود آمده‌اند و به‌عنوان مثال صنعت فیلم سازی هندوستان (که مرکز آن در حوالی «بالی وود» قرار دارد) در سال بیش‌ترین تعداد فیلم در جهان را تولید می‌نمایند. این‌که اگر در سال ده هزار فیلم با خصوصیات مثبته توسط صنایع ولی فیلم‌های شهوت‌انگیز تولید شوند، نکته قابل مناقشه آنست که این فیلم‌ها بایستی تعیین صلاحیت گردند. اگر چه هزینه‌های تولید فیلم باعث هدایت تولیدات سینما به سمت تمرکز در تحت نظر استودیوهای سینمایی گردید، پیشرفت‌های جدید در مقرون به‌صرفه ساختن تجهیزات ساخت فیلم باعث شکوفائی تولیدات مستقل فیلم گشتند.

سود به‌عنوان یک عامل کلیدی در هر صنعتی مطرح است، با توجه به ماهیت هزینه‌بر و مخاطره‌آمیز فیلم‌سازی، برای ساخت بسیاری از فیلم‌ها نیاز به هزینه‌های بیش از حد دارد. یک مثال منفی این مورد فیلم واتر ورلد کوین کاستنر هست. با این حال، تلاش بسیاری از فیلم‌سازان به دنبال خلق آثاری است که از لحاظ اجتماعی مقبولیت پیدا نمایند. جایزه دانشگاهی (که به نام «اسکار» نیز شناخته می‌شود) مهم‌ترین جوایزی است که در ایالات متحده به فیلم‌های برتر اعطاء گشته و ظاهراً براساس شایستگی‌های هنری آن باعث شناسائی جهانی آن فیلم می‌گردد. هم‌چنین، فیلم‌ها به سرعت جای خود را در آموزش، به جا و در کنار صحبت‌ها و متون استاد باز نمودند.

مراحل فیلم‌سازی

تعداد و نوع کارکنان لازم جهت تهیه فیلم بستگی به ماهیت آن دارد. بسیاری از فیلم‌های حادثه‌ای هالیوود نیاز به صحنه‌سازی‌های کامپیوتری (سی. جی. آی) دارند که توسط یک دوجین عوامل قالب‌های سه بعدی، انیمیشن کارها، روتوسکوپ کارها و سازندگان تدارک می‌گردند. به‌هرحال، یک فیلم کم‌ خرج مستقل توسط عوامل اصلی که معمولاً دستمزد کمی هم دارند قابل ساخت است. کار فیلم‌سازی در تمام نقاط دنیا با استفاده از فناوری‌ها، سبک‌های بازی و اقسام آن در حال انجام است. بودجه برخی از این فیلم‌ها بسیار زیاد و در حد تعهد دولتی است مانند نمونه‌هائی در چین و در مقابل برخی دیگر در حد فیلم‌سازی در سیستم استودیوی آمریکا هزینه‌بر هستند.

مراحل مرسوم فیلم‌سازی مراحل تولید در هالیوود شامل پنج مرحله اساسی است:

1. ارتقاء
2. مرحله قبل از تولید
3. تولید
4. مرحله بعد از تولید
5. توزیع

مدت زمان لازم برای این مراحل معمولاً سه سال است. سال اول صرف مرحله «ارتقاء» است. در سال دوم مراحل «قبل از تولید» و «تولید» به انجام می‌رسند. سال سوم نیز به مراحل «بعد از تولید» و «توزیع» اختصاص می‌یابد.

عوامل فیلم

عوامل فیلم عبارت‌اند از گروهی از مردم که به منظور تولید یک فیلم یا پروژه تصویر متحرک توسط شرکت فیلم‌ساز استخدام می‌شوند. نظیر «پخش»، «بازیگران» که در جلوی دوربین ظاهر می‌شوند و افرادی که برای شخصیت‌های فیلم صداسازی می‌نمایند و...

فیلم‌سازی مستقل

فیلم‌سازی مستقل معمولاً در خارج از هالیوود و دیگر سیستم‌های استودیوئی انجام می‌شود. یک فیلم مستقل (یا فیلم هند و چین فیلمی است که در ابتدا بدون برنامه‌ریزی مالی و توزیع حمایت شده از سوی استودیوهای فیلم‌سازی عظیم ساخته می‌شود. خلاقیت، تجارت و دلایل تکنولوژیکی تماما از عوامل رشد فیلم‌های هند و چین در اواخر سده بیستم و اوایل سده ۲۱ به حساب می‌آیند.

از منظر خلاقیت، جلب حمایت استودیوها برای فیلم‌های آزمایشی بسیار دشوار است. وجود اجزای آزمایشی در موضوع و سبک از جمله مسائل ممنوعه استودیوهای بزرگ فیلم‌سازی هستند.

از لحاظ کاری، بودجه‌های سنگین استودیوهای فیلم‌سازی نیز آن‌ها را به سوی انتخاب‌های محافظه‌کارانه در مسائل مربوط به پخش و گزینش عوامل سوق می‌دهد. این مشکل با در نظر گرفتن مسائل مشارکتی شرکت‌ها نیز بیش‌تر تشدید می‌گردد. (مشارکت از ۱۰٪ در سال ۱۹۸۷ به حدود دو سوم فیلم‌ها در سال ۲۰۰۰ توسط شرکت برادران وارنر افزایش پیدا کرده‌است. یک مدیر تولید ناشناس تا زمانی که تجارب موفقی در فیلم‌سازی صنعتی یا تلویزیون نداشته باشد، تقریباً هیچگاه در استودیوها پذیرفته نمی‌شود. استودیوها هم‌چنین از هنرپیشگان غیرمعروف در فیلم‌های خود و به‌خصوص در نقش‌های کلیدی استفاده نمی‌نمایند.

تا زمان ابداع دیجیتال، هزینه‌های تجهیزات حرفه‌ای فیلم و نگاه‌داری آن‌ها نیز از جمله موانع اصلی در تولید، مدیریت، یا بازیگری در فیلم‌های استودیوهای سنتی به‌شمار می‌آمد. سرعت بالا رفتن هزینه‌های ساخت یک فیلم ۳۵ میلیمتری از نرخ تورم نیز افزون است. تنها در سال ۲۰۰۲ و بنا به گزارش "ورایته هزینه نگاتیو فیلم ۲۳٪ افزایش نشان داده‌است. فیلم‌ها هم‌چنین نیازمند صرف هزینه‌های سنگین روشنائی و تجهیزات مربوط به مرحله بعد از تولید هستند.

ابداع دوربین‌های مصرفی کمکوردر در سال ۱۹۸۵ و از آن مهم‌تر به بازار آمدن ویدیوی دیجیتال کیفیت بالا در اوایل دهه ۱۹۹۰، موانع تکنولوژیکی تولید فیلم را تا حد زیادی کاهش دادند. در این راستا هزینه‌های مراحل تولید و پس از تولید نیز به نحو شایسته‌ای کاهش یافتند؛ امروزه، تجهیزات سخت‌افزاری و نرم‌افزاری مربوط به مرحله پس از تولید را می‌توان بر روی یک کامپیوتر شخصی نصب نمود. فناوری‌هائی مانند دی. وی. دی، اتصالات فایر وایر و سیستم غیرخطی ویرایش، هم‌چنین نرم‌افزارهای حرفه‌ای مانند ادوبی پریمیر پرو و فاینال کات پرو شرکت اپل وغیرحرفه‌ای مانند فاینال کات اکسپرس شرکت اپل و آی مووی، امر فیلم‌سازی را به صورتی کم هزینه میسر ساخته‌است.

از زمان معرفی فناوری دی وی، امر تولید بیش از پیش مردمی گشت.در حال حاضر فیلم‌سازان این امکان را دارند که کار فیلم‌برداری و ویرایش یک فیلم، تولید و وی/رایش صدا و موسیقی و میکس نهائی را بر روی یک کامپیوتر خانگی انجام دهند. به‌هر حال، در عین حالی که روش‌های تولید مردمی گشته‌اند، مسائلی مانند بودجه‌بندی، توزیع و بازاریابی هنوز مشکل و در قالب سیستم سنتی انجام می‌پذیرند. بسیاری از فیلم‌سازان مستقل برای جلب توجه عموم به فیلم خود و فروش آن بروی فستیوال‌ها حساب می‌کنند.

فرمت‌های فیلم از قبیل جی. آی. اف.، کوئیک تایم، شاک ویو و فلاش امکان دیدن انیمیشن بر روی کامپیوتر و یا بر روی اینترنت را فراهم می‌سازد.

نظر به این‌که ساخت انیمیشن خیلی زمان‌بر و گاه خیلی هزینه‌بر است، بسیاری از انیمیشن ساخته شده برای تی وی و سینما توسط استودیوهای حرفه‌ای انیمیشن تولید می‌گردند. به‌هرحال، زمینه تولید انیمیشن مستقل از حداقل دهه ۱۹۵۰ با تولید انیمیشن‌های تولیدی استودیوهای مستقل (و گاهی توسط افراد مستقل) نیز انجام می‌پذیرفته‌است. بسیاری از تولیدکنندگان مستقل انیمیشن بعدها وارد صنعت حرفه‌ای انیمیشن گردیدند.

[انیمیشن محدود]] روشی جهت افزایش تولید و کاهش هزینه‌های انیمیشن از طریق استفاده از «میان‌بر»ها در مراحل پردازش انیمیشن محسوب می‌گردد. این روش ابتدا توسط شرکت یو. پی. ای. به کار گرفته شد و سپس توسط هانا – باربرا مرسوم (یا به اعتقاد برخی سوء استفاده) گردید که در مراحل بعد توسط استودیوهای دیگر به‌عنوان کارتن اقتباس شده از سینما تئاتر به تلویزیون مورد استفاده قرار گرفت.

اگرچه در حال حاضر اکثر استودیوهای انیمیشن از تکنولوژی‌های دیجیتال در محصولات خود بهره می‌جویند، هنوز سبک خاصی از انیمیشن وجود دارد که بستگی به فیلم دارد. در انیمیشن بدون دوربین، که توسط فیلم‌سازانی مانند نورمن مک لارن، لن لای و استان براک هیج مشهور گردید، تصاویر نقاشی شده و به‌طور مستقیم از قطعات فیلم گرفته شده و نهایتا از طریق یک پروژکتور پخش می‌گردد.

محل نمایش فیلم

پس از مراحل اولیه تولید، به‌طور عادی فیلم را در سینما تئاتر و یا سینما به بینندگان نمایش می‌دهند. اولین سالن تئاتری که طراحی آن انحصاراً به‌عنوان سینما انجام شده بود در سال ۱۹۰۵ در پیترزبورگ، پنسیلوانیا گشایش یافت. در عرض چند سال هزاران سالن تئاتر مشابه ساخته شده و یا تغییر کاربری یافت. این تئاترها در ایالات متحده به نام سینما تئاتر نیکلویئون نیکلودئون شناخته شدند. دلیل انتخاب این نام نیز آن بود که هزینه ورودی آن‌ها معادل یک نیکل (پنج سنت) بود.

به‌طور مرسوم، یک فیلم یک ارائه برجسته (یا فیلم برجسته) است. دو برجستگی فیلم عبارت‌اند از؛ «تصویر نوع‌ ای» با کیفیت بالا که توسط یک تئاتر مستقل به قیمتی مقطوع اجاره می‌شود، و «تصویر نوع بی» با کیفیتی پایین که به صورت درصدی از درآمد خالص اجاره می‌گردد. امروزه، قطعات نمایشی که به‌عنوان پیش‌پرده فیلم‌ها (در تئاتر) نمایش داده می‌شوند شامل قطعاتی از فیلم‌های بعدی و تبلیغات پرداخت شده می‌گردد (که هم‌چنین با نام تریلرها و یا «توینتی» شناخته می‌شوند).

به صورت کلی ساخت تمام فیلم‌ها برای نمایش در سینما تئاترها انجام می‌گیرد. توسعه تلویزیون باعث گردید تا فیلم‌هائی که دیگر در سینما تئاترها قابل نمایش نبودند برای گروه بیش‌تری از بینندگان نمایش داده شوند. از سوی دیگر فناوری ضبط فیلم نیز مصرف‌کنندگان را قادر ساخت تا کپی فیلم‌ها را به صورت‌های نوار ویدئو یا دی. وی. دی. (و فرم‌های قدیمی‌تر آن یعنی دیسک‌های لیزری، وی. سی. دی. و سلکتا ویژن --- هم‌چنین بخش دیسک ویدئوئی را ببینید)، را خریده و یا اجاره نمایند. از سوی دیگر دانلود کردن از روی اینترنت نیاز به‌عنوان منابع درآمد شرکت‌های فیلم‌ساز آغاز و مورد بهره‌برداری عموم قرار گرفت. در حال حاضر برخی فیلم‌ها مشخصا برای این روش‌ها به‌عنوان ساخته – شده – برای – تلویزیون یا مستقیم – بر روی – ویدئو ساخته می‌شوند. البته کیفیت این فیلم‌ها در مقایسه با فیلم‌های ساخته شده برای نمایش در سینما پایین‌تر ارزیابی می‌گردد. و به‌راستی که برخی اوقات فیلم‌هائی که از سوی استودیوها رد می‌شوند را در این بازارها عرضه می‌نمایند.

سینما تئاترها به‌طور متوسط ۵۵٪ در آمد فروش بلیط خود را به‌عنوان هزینه اجاره فیلم به استودیوهای فیلم‌ساز می‌پردازند. البته در صد اصلی با رقم‌های بالاتر از این حد آغاز شده و در طی زمان نمایش به‌عنوان تشویق سالن‌ها به ادامه نمایش، کاهش می‌یابد. در هر صورت، تقاضای امروزی تنها این اطمینان را می‌دهد که اکران فیلم‌هائی که بازاریابی قوی بر روی آن‌ها انجام یافته، در سینما تئاترهای درجه یک، کمتر از ۸ هفته دوام بیاورد. فقط تعداد انگشت‌شماری فیلم در سال این قاعده را می‌شکنند. این نوع فیلم‌ها معمولاً در ابتدا به صورت محدود در چند سالن توزیع شده و در واقع بر اثر تعاریف مثبت بین مردم و منتقدین، رشد می‌یابند. بر پایه تحقیق صورت گرفته توسط شرکت ابن امرو در سال ۲۰۰۰، حدود ۲۶٪ در آمد بین‌المللی استودیوهای هالیوود از طریق فروش بلیط در گیشه؛ ۴۶٪ از فروش فیلم بر روی نوارهای وی. اچ. اس. و دی. وی. دی. به مصرف‌کنندگان و ۲۸٪ از تلویزیون (پخش، کابلی و پرداخت پس از رویت) حاصل می‌گردد.

توسعه فناوری فیلم

نوار فیلم شامل مواد سلولوئید شفاف، پلی استر، یا استات بیس بوده که با لایه‌ای از امولسیون حاوی مواد شیمیائی سبک و حساس پوشانیده شده‌است. ابتدائی‌ترین نوع فیلم که برای ضبط تصاویر متحرک مورد استفاده قرار گرفت از جنس نیترات سلولز بود که بعدها به دلیل خاصیت اشتعال‌زائی جای خود را به انواع مواد مطمئن‌تر داد. عرض نوار و نوع فیلم برای تصاویر ضبط شده بر روی حلقه آن نیز دارای تاریخچه‌ای غنی است. اگرچه هنوز هم فیلم‌های تجاری عظیم را بر روی نوارهای ۳۵ میلیمتری تهیه و به بازار عرضه می‌کنند.

در آغاز فیلم‌های تصویر متحرک را در سرعت‌های متفاوت تهیه و توسط دوربین‌ها و پروژکتورهای هندلی پخش می‌نمودند؛ اگر چه استاندارد سرعت فیلم صامت ۱۶ فریم در ثانیه‌است، تحقیقات موید آنست که سرعت فیلم‌برداری اکثر فیلم‌ها بین ۱۶ تا ۲۳ فریم در دقیقه بوده و حداکثر در ۱۸ فریم در ثانیه نمایش داده می‌شدند (معمولاً حلقه‌های فیلم حاوی دستورالعملی بودند که نشان می‌داد چه صحنه‌هایی را باید با چه سرعتی نمایش بدهند).در اواخر دهه ۱۹۲۰ و هم‌زمان با معرفی فیلم‌های صدادار، سرعت فیلم‌ها نیز می‌بایست جهت هماهنگی آن با صدا، ثابت می‌گردید. بنابراین سرعت ۲۴ فریم در ثانیه را به دلیل این‌که پایین‌ترین (و طبعا ارزان‌ترین) سرعت متناسب با ارائه کیفی صوت محسوب می‌گشت را برگزیدند. از اواخر قرن نوزدهم بهبودهای فنی شامل مکانیزه شدن دوربین‌ها -– که امکان فیلم‌برداری با سرعت ثابت را فراهم می‌نمود، دوربین‌های بی‌صدا—که امکان ضبط صدا در صحنه و بدون نیاز به بالون‌های هوائی بزرگ برای پوشش دوربین را در اختیار قرار می‌دادند، اختراع انواع پیچیده‌تر نوارهای فیلم و لنزها برای مدیران امکان ساخت فیلم حتی در ضعیف‌ترین شرایط را فراهم می‌آورد. درهمین راستا، پیشرفت صدای هم‌زمان نیز باعث گردید تا بتوان صدا را کاملاً متناسب با سرعت فضای صحنه مورد نظر ضبط نمود. هم‌چنین می‌توان صدا را به‌طور جداگانه از فیلم‌برداری تهیه نمود، ولی برای تهیه فیلم‌های اکشن زنده بسیاری از قسمت‌های صدا را معمولاً به صورت هم‌زمان ضبط می‌نمایند.

از زمانی‌که تکنولوژی به‌عنوان اساس عکاسی پیشرفت نمود، فیلم به‌عنوان یک رسانه، محدود به تصاویر متحرک نمی‌گردد. در حال حاضر می‌توان توالی پیش‌رونده تصاویر ثابت را به شکل نمایش اسلاید نمایش داد. نمایش فیلم هم‌چنین با فناوری چند رسانه همگام گردیده و اغلب به‌عنوان سند اولیه تاریخی مطرح می‌شود. ولی به‌هر حال، فیلم‌های تاریخی مشکلاتی از باب حفظ و نگاه‌داری دارند که در این راستا، صنعت سینما در حال کشف روش‌های زیادی است. اکثر فیلم‌های ضبط شده بر روی نوار نیترات سلولز بروی فیلم‌های مدرن و ایمن کپی گردیدند. برخی استودیوها جهت حفظ فیلم‌های رنگی از شیوه جداسازی کلی استفاده می‌نمایند-- در این روش سه نگاتیو سیاه و سفید که هر کدام در معرض گذراندن نور از فیلترهای رنگی قرمز، سبز و آبی (لزوما یک روش معکوس پردازش تکنیکالر) قرار می‌گیرند. روش‌های دیجیتال نیز جهت بازیابی فیلم به کار گرفته می‌شوند، اگرچه کهنه شدن زودهنگام این متدها باعث گردیده که انتخاب آن‌ها (از سال ۲۰۰۶) برای مقاصد حفظ فیلم، به ندرت انجام پذیرد. حفظ و نگه‌داری فیلم از پوسیدگی و خرابی هم باعث نگرانی مورخان فیلم و مسئولان بایگانی از یک سو و شرکتهائی که تمایل به حفظ آثار فعلی خود برای دستیابی نسل‌های آینده به آن‌ها (و بالطبع افزایش درآمد) دارند، از سوی دیگر گردیده‌است. نظر به نرخ بالای خرابی فیلم‌های رنگی نیترات و تک نوار، مسأله نگاه‌داری این نوع فیلم‌ها نگرانی بیش تری را ایجاد می‌نماید؛ با در نظر گرفتن روش‌های نگه‌داری و استفاده صحیح، فیلم‌های سیاه و سفید در بسته‌های ایمنی و فیلم‌های رنگی در مواد چاپی اشباع شده تکنیکالر بهتر نگه داشته می‌شوند.

در دهه‌های اخیر، برخی فیلم‌ها با استفاده از فناوری‌های آنالوگ ویدیو ضبط شده‌اند که شبیه آن‌چه در تلویزیون استفاده می‌شود می‌باشند. تکنیک‌های مدرن دوربین‌های دیجیتال ویدیو نیز جای خود را باز نموده‌اند. این روش‌ها باعث افزایش بی‌حد سود فیلم‌سازان گردیده‌اند، زیرا می‌توان فوت بیش‌تر طول فیلم را بدون معطلی جهت پردازش فیلم ذخیره شده، ارزیابی و اصلاح کرد. اما هنوز مرحله انتقال بطئی بوده و از سال ۲۰۰۵ اکثر فیلم‌های اصلی سینما را نیز هنوز بر روی فیلم ضبط می‌نمایند.

پایایی و دوام فیلم‌ها

عمر فیلم از زمان ظهور به حدود یک قرن می‌رسد؛ به‌هرحال این زمان را اگر با عمر هنرهای دیگر از قبیل نقاشی یا مجسمه‌سازی مقایسه کنیم چندان زمان طولانی به نظر نمی‌آید. در سال‌های ابتدائی دهه ۱۹۵۰، یک «تهدید» که توسط تلویزیون ایجاد شده بود تشخیص داده شد، خصوصا هنگامی که اف. سی. سی. اقدام به گسترش تلویزیون در سال ۱۹۵۲ و در طی گسترش امتیاز تی وی خود نمود. مجلات تجاری مقالاتی در باب «مرگ» تئاترهای محلی به چاپ رسانیدند. با این حال، در زمان حاضر بسیاری اعتقاد دارند که فیلم هنری ماندگار و پایاست زیرا تصاویر متحرک قابلیت ایجاد تغییرات در احساسات آدمی دارا هستند. صرف‌نظر از هنجارهای جامعه و تغییرات فرهنگی، هنوز هم شباهت‌های نزدیکی بین نمایش‌نامه‌های تئاتر کهن و فیلم‌های امروزی مشهود است. سینمای عشقی در باره دختری که عاشق مردی است که به هر دلیل نمی‌تواند با او باشد، فیلم‌هائی درباره یک قهرمان که در برابر تمام بدیهای یک دشمن شیطان صفت قدرتمند می‌جنگد، کمدی‌هائی درخصوص زندگی روزمره و غیره تماما دارای زمینه‌هائی با موضوعات مشترک که در کتاب‌ها، نمایش‌نامه‌ها و دیگر مکان‌ها آمده، هستند.

انیمیشن

انیمیشن نام تکنیکی است که در آن هر فریم فیلم به صورت انفرادی چه به صورت یک گرافیک کامپیوتری یا عکاسی از یک تصویر و یا ایجاد تغییرات مکرر کوچک در یک واحد مدل (قسمت کلای میشن و استاپ موشن را ببینید) تولید و سپس فیلم‌برداری نتیجه توسط یک دوربین مخصوص انجام می‌پذیرد. هنگامی‌که فریم‌ها به صورت سلسله‌وار به هم متصل شدند، فیلم حاصله را با سرعت ۱۶ فریم در ثانیه یا بی‌شتر ملاحظه می‌نمایند. نتیجه آن خواهد بود که این تصاویر (بر اثر قانون ماندگاری تصویر) به صورت متحرک به نظر می‌رسند. اگرچه توسعه انیمیشن کامپیوتری باعث سرعت بخشیدن به این مراحل گردیده ولی باز هم تولید چنین فیلمی مستلزم کار زیاد و خسته‌کننده‌است.
 

آسمان وانيلي

خلاصه داستان
ديويد آمز سي و چند ساله روزگار خوشي دارد . سهام دار عمده يک مؤسسه انتشاراتي موفق است و از هر چيز بهترينش را دارد : شغلي خوب با ساعت هاي کاري کوتاه ، دفتر کاري خوش منظره در منهتن ، و دوستي به نام جولي که دلباخته ديويد است .
اما يکروز ديويد اتفاقي با دختري اسپانيائي به نام سوفيا برخورد مي کند و به او دل مي بازد  رابطه او و سوفيا ، حسادت جولي را بر مي انگيزد .
چون رابطه خودش و ديويد را فراتر از يک دوستي ساده مي داند بنابراين او که آزرده و تحقير شده ، ديويد را به سواري مي برد و در راه باعث تصادف اتوموبيلش مي شود و خودش کشته و ديويد بشدت مجروح مي شود . ديويد زنده مي ماند اما صورتش از بين مي رود و مجبور مي شود نقاب بزند تا زخم ها و زشتي هاي صورتش را که زماني جذاب بود پنهان کند .

آسمان وانيلي ، باز سازي کامرون کرو از فيلم اسپانيائي چشمانت را بگشا ( 1997 ) ساخته آلخاندرو آمنابار ، فيــلمي ملايم و حرفه اي است . فيلم ــ که عنوانش از يکــي از نقاشـــي هاي مـــونه گرفته شـــده ــ مثل سلف اسپانيائي خود اثري هوشمندانه و ترکيبي از چند ژانر مختلف است . داستاني افسانه اي و نا متعارف که ترکيبي از ژانرهاي عشقي ، اسطوره اي ، وحشت ، معمائي ، و علمي تخيلي است . در بسياري موارد ، فيلم به مسائل فلسفي از جمله تفاوت بين واقعيت و رويا مي پردازد و اغلب اين تفاوت ها را آشکار مي کند . آسمان وانيلي به ترانه آشناي کودکان که مي گويد : « زندگي تنها يک روياست » معناي جديدي مي بخشد . در پايان آسمان وانيلي به بسياري از پرسش هايي که مطرح مي کند ، پاسخ مي دهد و اکثر رشته هاي گسسته داستان را به هم مي بافد . اما آن جا که توضيح هائي در پانزده دقيقه پاياني ارائه مي شود ، مهمترين بخش فيلم رخ مي نمايد : تلاش براي حدس زدن داستان ، لذت بردن از رابطه عاشقانه ديويد و سوفيا که ساختي دقيق دارد ( و کسي بهتر از کرو نمي توانست به آن بپردازد ) و درک جزئيات کار کارگرداني که مي داند چه مي خواهد بکند . شايد جنبه هاي علمي تخيلي ، فيلم کرو را به حوزه اي نا آشنا و جديد ببرد ( او در بيان رابطه متقابل افراد موفق تر است ) ، اما باز راهش را گم نمي کند .

کارگردان : کامرون کرو
بازيگران : تام کروز ( ديويد آمز ) ؛ پنه لوپه کروز ( سوفيا سرانو ) ؛
کامرون دياز ( جولي جياني ) ؛ کرت راسل ( دکتر مک کيپ ) ؛
جيسن لي ( برايان شلبي ) ؛

محصول 2001 آمريکا ؛ مدت : 135 دقيقه

در جستجوي ناکجا آباد

لندن ، سال 1903 ؛ بري يک نمايش نامه نويس اسکاتلندي 43 ساله است که آخرين نمايش نامه اش بر روي صحنه تئاتر با شکست تجاري سنگيني مواجه شده است . وضعيت مالي شکننده بري و فشارهائي که از سوي مدير گروه تئاتري اش ، چارلر فرومن بر وي وارد مي شود ، نياز به کسب موفقيت را ضروري کرده است . بري بايد هر چه سريعتر يک نمايش نامه موفق و پولساز بنويسد . در همين زمان ، بري در « کنزينگتون گاردنز » به طور اتفاقي با خانواده ديويس ها آشنا مي شود و
طرح دوستي با آنها مي ريزد . خانواده ديــويس ها شـــامل افراد زير هــستند : سيلويا مادر خانواده و چهار پسر او به نام هاي پيتر ، جرج ، جيک ، و مايکل . بري رابطه دوستانه خود را با اعضاي اين خانواده بيشتر و بيشتر مي کند . سيلويا از توجهي که بري به خانواده اش نشان مي دهد خوشحال است .
بري از طريق آشنائي و معاشرت با اين خانواده ، موفق مي شود قوه خلاقيت خود را به کار بيندازد و به اين ترتيب نطفه هاي خلق نمايش نامه پيتر پن در ذهن اش منعقد مي شود .
مري ، همسر بري ، به رابطه شوهرش با خانواده ديويس ها مشکوک است اما از آنجا که با کاراکتر غير عادي شوهرش آشناست ، واکنش شديدي نشان مي دهد . مادر سيلويا نيز به بري ظنين است و اصلا ً دوست ندارد که اين مرد 43 ساله رفيق و همدم هميشگي نوه هاي کم سن و سال اش باشد . در ادامه ماجرا ، بري خطوط اصلي نمايش نامه جديد خود را با رئيس گروه تئاتري اش مطرح مي کند و با واکنش منفي وي مواجه مي شود ، با اين حال بري اصرار دارد که « پيتر پن » مي تواند مبدّل به يک اثر بزرگ مخصوص کودکان شود ، اتفاقي که در آينده به وقوق مي پيوندد .

داستان فيلم سال 1903در شهر لندن آغاز مي شود و به آشنايــي جي . ام . بري خالق شخصيت پيتر پن با خانواده ديويز مي پردازد .
در جستجوي نا کجا آباد فيلمي دوست داشتني ، تکان دهنده و از برخي جهات سنت گراست . فيلم در ظاهر براي مخاطب کودک ساخته شده است ، اما اين فقط گوشه اي از ماجراست. همگان تصور مي کنند فيلمي درباره خالق پيتر پن لزوما بايد مخصوص بچه ها باشد درصورتي که اين اثر براي کل خانواده ها ساخته شده است داستان فيلم آميزه اي از درام ، رمانس ، تراژدي و فانتزي است که در آن هيچ اشاره اي به برخي رفتار هاي زشت و ناخوشايند جي . ام . بري که به شهرت او لطمه وارد کرده است ، به چشم نمي خورد .
کليت قصه بر اساس آشنايي جي . ام بري با ليولين ديويز شکل گرفته است و اين آشنايي بري با سيلويا و چهار پسرش درست در زماني است که در نهايت افت قدرت خلاقانه اش قرار دارد و در عين حال آخرين نمايش نامه اش نيز شکست سختي خورده است .
پرداختن کارگردان به مضامين مهم و پر اهميتي چون قدرت تخيل و دنياي شگفت انگيز کودکي و در ادامه از دست رفتن معصوميت اين دوران از موارد قابل تحسين در فيلم است . جاني دپ با اين فيلم بار ديگر اثبات نمود که از استعداد بي نظيري بر خوردار است ، او با ايفاي نقش بري ، تصوير خارق العاده اي ترسيم کرده که تنها با اهداي جايزه اسکار از او مي توان قدرداني کرد . علاوه بر بازي درخشان دپ ، بايد به هنر نمايي داستين هافمن کهنه کار نيز اشاره کرد ، وي در نقش چارلز فورمن تهيه کننده ، با ارايه کاراکتري کمدي سهم خود را در اين فيلم به خوبي پرداخته است . از ديگر بازيگران موفق فردي هايمور است که با توجه به سن و سالش در نقش پسري که نمي تواند با سوگ از دست دادن پدر و حس گناه کاري مربوط به آن کنار بيايد ، به خوبي ايفاي نقش کرده است . در جستجوي نا کجا آباد را بايد يک فيلم سالم بدانيم . يک نمايش سرگرم کننده خوب و البته نه فوق العاده . به هر حال اين فيلم از جمله آثاري است که ارزش آن را دارد که يک بار به تماشايش بنشينيد . به خصوص کساني که به داستانهاي پيتر پن علاقه دارند ، مي توانند پدر خوانده و خالق اين شخصيت را بر پرده عريض سينما مشاهده کنند .

کارگردان : مارک فوستر
بازيگران : جاني دپ ( سر جيمز متيو بري ) ؛
داستين هافمن ( چارلر فرومن ) ؛
کيت وينسلت ( سيلويا ديويس ) ؛ فردي هايمور ( پيتر ) ؛
نيک راد ( جرج ) ؛
جرج پراسپورو ( جيک ) ؛ لوک اسپيل ( مايکل ) ؛
رادا ميچل ( مري ، همسر بري ) ؛ جولي کريستي ( مادر سيلويا ) ؛

محصول 2004 آمريکا ؛ مدت : 106 دقيقه

سر آلفرد جوزف هیچکاک

Hilary Duff

Natalie Imbruglia

بیوگرافی ناتالی امبرولیا Natalie Imbruglia

محل تولد: سیدنی ،استرالیا
تاریخ تولد: 4 فیبریه 1975
ناتالی مانند شهابی زودگذر درخشان توانست با سرعتی غیر باور کردنی در صنعت موسیقی به آنچنان شهرتی برسد که همگان را به تعجب وادار کند. به هر حال جای تعجب نداشت زمانهای پیش تر کسی او را نمی شناخت.
ناتالی در 4 فیبریه 1975 در دهکده ای کوچک در حوالی شهر سیدنی استرالیا به دنیا آمد. با وجود اینکه سنی از او نگذشته بود تصمیم می گیرد به کلاسهای ضرب و بالت (نوعی رقص ورزشی و هنری ) برود و با این عمل خود ثابت کرد که با این سن و سال از پشت کار قوی برخوردار است.
او به خودش اطمینان داشت و احساسی که همیشه در وجودش بود که هر چی که در ذهنش بود را عملی می کرد.
درمصاحبه ای که یکی از مجلات با او انجام داده بود این گونه خودش را تعریف کرد : "من آدمی هستم با انظباط ، با ثبات و استوار . من خیلی خوب نیستم ولی آنقدر مصمم هستم که فقط الواری را در گاراج خونه ام بگذارن ساعتها تمرین می کنم و یا که زمانی در رختخواب دراز کشیده ام ورزش قوزک پا رو انجام می دهم "
ناتالی ابتدا می خواست هنرپیشه بشود و در چندین فیلم تجاری ایفای نقش کرد اما بعد به سوی موسیقی روی آورد .
والدین ناتالی ابتدا با اینکه او هنرپیشه بشود مخالفت می کردند و برای همین او را از این انجام این کار منع می کردند اما ناتالی دست بردار نبود و سر سختانه برای رسیدن به رویایش تلاش می کرد و بر سر تصمیم خود برای هنرپیشه شدن قاطعانه ایستاده بود . او برای پیشرفت در کارش در چند فیلم تجاری ایفای نقش کرد و بعد در کلاسهای بازیگری ثبت نام کرد. او خیلی زود مدرسه بازیگری را به اتمام رساند وقتی والدینش که این پشت کار را دیدند تصمیم به حمایت از او گرفتند بعد از این او در اپرای معروف استرالیا به کار گرفته شد چنان در کار خود پیشرفت کرد که بارها تهیه کنندگان در ملاقاتهای رسمی برای عضویت دائمی در گروه از او دعوت به عمل آوردند . ولی او از این کار خسته شده بود و برای همین به تنهایی به لندن رفت و به مدت دو سال در آنجا با گمنامی زندگی کرد. ولی چیزی که او را شیفته لندن کرده بود کلوبهای لندن بود که از عضویت دایمی در اپرای سیدنی صرف نظر کرده بود .او کار بازیگری کوچکی در لندن داشت.او در این سالها متکی به خود بوده و هیچ وابستگی به خانواده و دیگر افراد نداشته.
اولین آهنگ وی با نام Torn از رادیو پخش شد و اولین آلبوم او در سال 1988 وارد بازار شد . و امروزه او یکی از پرکارترین خوانندگان پاپ است که جایزه های زیادی را از آن خود کرده است.
او در کنار روان آتکینسون (مستر بین) در فیلم جانی انگلیسی ظاهر شد

Keira Knightley

کایرا نایتلی در جنوب لندن در حومه ریچموند در 26 مارس 1985 متولد شده او دختر ویل نایتلی بازیگر و شارمن مک دونالد نویسنده است . برادر بزرگتر او کالب در 1979 متولد شد او همزمان دو کار بازیگری و نویسندگی را انجام می داد نکته جالب در مورد کایرا این است که وی در سن سه سالگی از برادرش که آژانس بازیگر یابی داشته پرسیده که آیا می تواند فیلمی بازی کند در سن 6 سالگی در اولین برنامه تلوزیونی خود در نقش دختر کوچکی در جشن شاهانه بازی کرده که در 1993 پخش شد سپس در نوجوانی در چند سکانس دهکده عشقبازی که اقتباسی از یک داستان عشقی هم جنس خواهی زنانه با نام بیل ( 1984 ) است در 1996 در برنامه تلوزیونی treasure seekers و چند برنامه تلوزیونی دیگر بازی کرد
اولین باری که نام کایرا را در تمامی دنیا به گوش رسید زمانی بود که در نقش سبا یکی از خدمه شاهزاده آمیدالا در اپیزود اول جنگ ستارگان 1999 بازی کرد
نکاتی جالب در مورد کایرا
کایرا هیچگونه تحصیلات حرفه ای بازیگری انجام نداده و این کار را از روی علاقه انجام میدهد
تمرین رقص دیده
در جنگ ستارگان به قدری کایرا نایتلی و ناتالی پورتمن شبیه هم بودند که حتی مادر کایرا نتوانسته بود آنها را از هم تشخیص دهد
از طرفداران وست هام یونایتد می باشد
به گزارش خبرگزاری تاتلر کایرا نایتلی در بین زنان مجرد انگلیس بیشترین خواهان را دارد
در نوجوانی برای خواندی عینک می زده
کمپانی royal shakespeare انگلیس در در سال 2004 نظر سنجی برگزار کرد که بینندگان فیلم دوست دارند چه کسی نقش ژولیت را در آینده بازی
کند کایرا در این نظر سنجی بالاتر از کیت وینسلت ، نیکول کیدمن و اسکارلت یوهانسن در مکان اول قرار گرفت
همزمان با دایانا راس ، امی اسمارت ، استیون تیلور و تنسی ویلیامز به دنیا آمده است
کسب رتبه اول 50 زن زیبای جهان مجله new woman در سال 2004
اولین سکانس بدون لباس خود را در 16 سالگی در فیلم حفره ( 2001 ) بازی کرده
در 16 سالگی مدرسه را رها کرده
حرفهایی که زده
دختر های نوجوان زیادی هستند که حاضرند مرا بکشند بخاطر اینکه من اورلاندو بلوم رو بوسیدم
هیچ امتیازی ندارد که در آمریکا 18 ساله شوید
من همیشه مغرور بودم
اگر کفشی رو ببینم و خیلی ازش خوشم بیاد مهم نیست که اندازم نباشه من اونو می خرم
وقتی شک دارید موفق نمی شید
کاترین هپبرن و ویوین لی قهرمانهای من هستند نه بخاطر توانایی شون بلکه به خاطر پشتکار و استقامتشون
میدونم که مردم دارن از دستم خسته می شن این مصیبت نیست فقط حقیقته
مهمونی ها رو دوست ندارم از اول هم آدم معاشرتی ای نبودم
نمی تونم به خودم هنرپیشه بگم به این دلیل که فکر نمی کنم مهارتم تا این مرحله بالا رفته باشه می خوام که در هر کاری بهتر از کار قبلیم باشم ولی تا زمانی که خوب هستم می تونم بگم که دارم سعی می کنم که هنرپیشه بشم

Lost

گمشده (یا لاست) (به انگلیسی: ‎Lost ‏) مجموعه‌ای تلویزیونی است که از شبکه ABC آمریکا و تعداد زیادی از شبکه‌های خارجی پخش می‌شود. این مجموعه تلویزیونی از ۲۲ سپتامبر ۲۰۰۴ آغاز شده‌است.

این مجموعه تلویزیونی داستان گروهی از بازماندگان سقوط پرواز ۸۱۵ اقیانوسیه بر فراز جزیره‌ای ناشناس در اقیانوس آرام است. سبک کلی این مجموعه تلویزیونی معماگونه‌است و با یافتن هر پاسخ چندین سوال نو به وجود می‌آید.

سبک مجموعه

در این مجموعه تلویزیونی از گذشته نمایی (به انگلیسی: ‎flashback ‏) به شدت استفاده می‌شود. معمولاً در هر قسمت از سریال یکی از شخصیت‌ها (گاهی چند شخصیت) در مرکز توجه قرار می‌گیرد و در لابه‌لای داستان، گذشته‌ای از او نمایش داده می‌شود که اطلاعاتی مربوط به دورهٔ قبل از سوار شدن به پرواز به ما می‌دهد. در قسمت‌های پایانی فصل سوم و قسمت‌های پخش شدهٔ فصل چهارم، گاهی حالتی برعکس رخ می‌دهد به این نحو که تصاویری از آینده نمایش داده می‌شود (در اصطلاح سینمایی به این کار آینده نمایی (به انگلیسی: ‎flashforward ‏) گفته می‌شود).

پخش چهارمین فصل این مجموعهٔ تلویزیونی از ۳۱ ژانویه ۲۰۰۷ آغاز شد. قرار بود که این فصل شامل ۱۶ قسمت باشد که به خاطر اعتصاب اصناف نویسندگان آمریکا فقط ۸ قسمت آن ساخته شد. سپس قسمت‌های دیگری نیز ساخته شد و پخش قسمت‌های ۹ به بعد آن از ۲۴ آوریل ۲۰۰۸ شروع شد. فصل چهارم جمعاً ۱۴ بخش داشت که دو بخش انتهایی به طور پیوسته در تاریخ ۲۹ مه ۲۰۰۸ نمایش یافتند.

در مه ۲۰۰۷ اعلام شد که فصل‌های چهارم، پنجم و ششم این سریال پخش خواهد شد و تا مه ۲۰۱۰، ۱۱۷ قسمت از آن تولید می‌شود.

این مجموعهٔ تلویزیونی توسط دیمون لیندلوف، جی. جی. آبراهامز و جفری لالیبر ساخته شده و بیشتر در جزیرهٔ اوآهو در هاوایی فیلم برداری شده‌است. قسمت مقدماتی و آزمایشی این مجموعه در تاریخ ۲۲ سپتامبر ۲۰۰۴ پخش شد. بعد از آن تاریخ چهار فصل از این مجموعه به روی آنتن رفته‌است. مجموعه توسط شبکه ABC آمریکا، بد روبوت پروداکشنز و گرس اسکیرت پروداکشنز تهیه شده‌است و از شبکه ABC آمریکا در آمریکا پخش می‌شود. موزیک متن آن توسط مایکل جیاچینو ترکیب شده‌است. تهیه کنندگان اجرایی این مجموعه در حال حاضر آبراهامز، لیندلوف، برایان برک (Burk)، جک بندر (Bender) و کارلتون کیوز (Cuse) هستند. این مجموعه به خاطر هنرپیشگان زیاد خود و هزینه سنگین فیلمبرداری در هاوایی یکی از پرهزینه ترین مجموعه‌های تلویزیونی است.

پاریس هیلتون

تاریخ تولد: ۱۷ فوريه ۱۹۸۱
محل تولد: شهر نيويورک
پاريس ويتنی هيلتون وارث امپراتوری چهار ميليارد دلاری هتلهای مجلل هيلتون است، اما اين دختر ۲۴ ساله نه علاقه ای به هتلداری دارد و نه آنچه وی را مشهور کرده است: شهرت.

وی که معروفترين جمله اش It’s Hot است، هفته گذشته اعلام کرد می خواهد دو سال ديگر زندگی عمومی خود را رها کند و با نامزدش کانون "گرم" خانواده را تشکيل دهد.

ستاره مجموعه تلويزيونی "زندگی ساده" به مجله نيوزويک گفته است: "وقتی جوانتر بودم، خيال می کردم ايفای نقش يک دختر بلوند کودن بانمک است. من در تلويزيون اين نقش را ايفا می کنم چون بامزه است. ولی حالا خودم را زنی اهل تجارت و اسمم را يک برند (نام تجاری) می دانم."

پاريس هيلتون که اخيرا با فيلم ترسناک "خانه مومی" بر پرده نقره ای سينما درخشيد، به اين مجله گفته است که ديگر از ايستادن مقابل دوربين عکاسان لذت نمی برد. "کار عذاب آوری است. همه می پرسند آيا می توانند از من عکس بگيرند؟ با خودم فکر می کنم اينها يک مشت فلک زده اند. باورم نمی شود قبلا از اين کارها لذت می بردم."

زندگی در سايه شهرت، خواسته يا ناخواسته، ميراثی خانوادگی برای پاريس هيلتون است. مادرش کتی در شبکه ان بی سی آمريکا يک برنامه تلويزيونی دارد که در آن آداب زندگی اشرافی را به ۱۴ رقيب آموزش می دهد.

نيوزويک می گويد که کتی و شوهرش ريک هيلتون نمی خواستند نام خانوادگی بلندآوازه شان روی اين برنامه قرار گيرد، "زيرا آن را خيلی لوس می دانستند."

مهمان من باش

Jennifer Connelly

تاریخ تولد: 1970
محل تولد: نیویورک
جنیفر کانلی
(بازیگر فیلم ذهن زیبا، ۲۰۰۱)
متولد ۱۹۷۰ در نیویورک. بزرگ‌شدهٔ بروکلین است و در ده‌سالگی توسط دوستش ترغیب شد در امتحان گزینش مدل شرکت کند. پس از آن‌که عکس‌هایش بارها و بارها در نشریه‌های مختلف چاپ شد، و پس از حضور در تلویزیون توسط یک بازیگریاب به سرجو لئونه معرفی شد و در آخرین ساختهٔ این کارگردان، روزی روزگاری آمریکا (۱۹۸۴) بازی کرد. پس از پایان دوران دبیرستان، به دانشگاه ییل و پس از دوسال به دانشگاه استنفورد رفت. فیلم بعدی‌اش پدیده‌ها (۱۹۸۵) به کارگردانی داریو آرجنتو بود.
از فیلم‌ها: ۱۹۷۹: داستان‌های باورنکردنی (مجموعهٔ تلویزیونی ـ انگلستان)، ۱۹۸۵: دره (فیلم تلویزیونی)، ۷ ثانیه در بهشت، ۱۹۸۶: لابیرنت، ۱۹۸۸: اتوآل، بعضی دخترها، ۱۹۹۰: محل حادثه، ۱۹۹۱: فرصت‌های دوران زندگی، خلبان موشک، ۱۹۹۳: قلب عدالت (تلویزیونی)، ۱۹۹۴: عشق و سایه‌ها، ۱۹۹۵: دانش متعالی‌تر، ۱۹۹۶: آبشارهای مالهالند، ۱۹۹۷: مطرح شدن خانوادهٔ آبوت، ۱۹۹۸: شهر تاریک، ۲۰۰۰: بیدار شدن مرده، مرثیه برای یک رؤیا، پولاک، خیابان (مجموعه تلویزیونی)، ۲۰۰۳: هالک، خانه‌ای از شن و مه، ۲۰۰۵: آب تیره، ۲۰۰۶: کودکان کوچک، و...



فیلم ها

• روزی روزگاری در آمریکا (۱۹۸۴)
• شهر تاریک (۱۹۹۸)
• مرثیه‌ای برای یک رویا (۲۰۰۰)
• پولاک (۲۰۰۰)
• یک ذهن زیبا (۲۰۰۱)
• هالک (۲۰۰۳)
• خانه‌ای از شن و مه (۲۰۰۳)
• آب تیره (۲۰۰۵)
• الماس خونین (۲۰۰۶)
• روزی که زمین از حرکت ایستاد (2008)

مونیکا بلوچی

سال تولد: 1964
مونیکا بلوچی، مانکن مد، مدل عکاسی و بازیگر، متولد سپتامبر سال ۱۹۶۴ در یکی از روستاهای ایتالیاست. پس از اتمام تحصیلات متوسطه برای ادامه تحصیل در رشته حقوق به شهر می‌آید. برای کمک هزینه تحصیل به صورت آزاد مانکنی مد پیشه می‌کند و بعد از مدتی تحصیلات دانشگاهی را رها می‌کند تا تمام وقت به این کار بپردازد.
چهره خاص ایتالیایی - شرقی او باعث می‌شود که تهیه‌کنندگان به عنوان بازیگر از او دعوت به همکاری کنند. اولین حضور هالیوودی او در نقش عروس دراکولا در فیلم دراکولای برام استوکر فرانسیس فورد کاپولا بود. درخشش جهانی بلوچی اما با فیلم مالنا جوزپه تورناتوره رخ داد، باوجود این که مالنا نام بلوچی را جهانگیر کرد او پس از آن نتواست به شایستگی از نامی که به دست آورده استفاده کند، و مدل عکس‌های نیمه برهنه بودن را به پیگیری جدی‌تر هنرپیشگی ترجیح داد.

 

دوبله


بلوچی همچنین در بازی ویدئوئی Prince of Persia: Warrior Within به جای کایلینا حرف زده‌است

پیانیست

خلاصه داستان
ولاديسلاو که نوازنده پيانو است ، مشغول يک اجراي راديوئي است که انفجار يکي از بمب هاي آلمان نازي استوديوي راديو ورشو را به هم مي ريزد . او نيز مثل بقيه اهالي ورشو مي داند چه در پيش است ، اما همه مطمئن هستند که با اعلام جنگ فرانسه و انگلستان عليه هيتلر اوضاع درست خواهد شد . خانواده مرفه ولاديسلاو ( پدر ، مادر ، برادرش هنريک ، و خواهرانش هالينا و رجينا ) آپارتماني مجهز و زندگي مرفهي دارند ، و در برابر رفتارهاي خصمانه اي که با يهوديان مي شود تنها نگران و ناراحت مي شوند ، اما دليلي براي ترس و نا اميدي نمي بينند .
در اوت 1942 خانواده ولاديسلاو جزو گروهي هستند که بايد ترک خانه و کاشانه کنند .
ولي هنوز هيچ کس هدف واقعي اين برنامه را نمي داند . در حيني که خانواده او دارند سوار يک واگن باري مي شوند تا از آنجا برده شوند يکي از آشنايان او در پليس يهودي او را بيرون مي کشد تا از سرنوشتي محتوم نجات پيدا کند . يکي از دوستان ولاديسلاو در ورشو به او کمک مي کند تا در آپارتماني پنهان شود . او از آنجا شاهد نا آرامي هاي گتوي ورشو در آوريل 1943 است . وقتي شرايط آلماني ها در سال بعد بدتر مي شود ، گتوي ورشو هم غرق گرسنگي ، نکبت و بيماري مي شود و ولاديسلاو با مو و ريشي بلند مدام تغيير مکان مي دهد تا کسي او را پيدا نکند . در نهايت وقتي آلماني ها به ورشوي ويران از جنگ عقب نشيني مي کنند ، سرواني آلماني ولاديسلاو را در خانه اي متروکه پيدا مي کند و از او مي خواهد برايش پيانو بنوازد و به او نيز آموزش بدهد .
کمي بعد سروان با غذا نزد او بر مي گردد و خبر مي دهد که روس ها در راه هستند .

رومن پولانسکي جوان ، دوران جنگ جهاني دوم را با پنهان شدن از دست نازي ها در لهستان گذراند ، اما به عنوان کسي که از دوران قتل عام يهوديان جان سالم بدر برده ، فيلمي متعارف در اينـباره سخته است . پيانيست اثري يکدست و آبرومندانه است ؛ از آن فيلمهائي که هم براي موضوع و هم براي نام کارگردان ، تماشاگران را در همه جاي دنيا به سينماها مي کشاند .

داستان اين موسيقيدان با استعداد يهودي که موفق مي شود در مدت پنج سال اشغال آلمان در ورشو زندگي مخفيانه اي را داشته باشد و گرفتار آنها نشود ، عاري از هرگونه بينش شخصي است تا آن را تبديل به اثري منحصر به فرد کند .

کارگردان : رومن پولانسکي
بازيگران : ايدرين برادي ( ولاديسلاو اشپيلمن ) ؛
تامس کرشمن (سروان ويلم هوسن فلد ) ؛ فرانک فينلي ( پدر ) ؛
مورين ليپمن ( مادر ) ؛ اميليا فاکس ( دوروتا ) ؛ اد استاپارد ( هنريک ) ؛ جوليا رينر ( رجينا ) ؛ جسيکا کيت مير ( هالينا ) ؛
روث پلات ( يامينا ) ؛ 

محصول 2002 فرانسه ، آلمان ، لهستان و انگلستان ؛ مدت : 148 دقيقه

آخرين سامورايي

خلاصه داستان
ناتان آلگرن کاپيتان ارتش آمريکا که به همراه ژنرال کاستر در جنگ عليه سرخپوستان شرکت داشته ، در حالي که گرفتار کابوس هاي دائمي درباره قتل عام سرخ پوستان است و به همين دليل به الکل پناه برده ، براي مردم داستان هائي درباره نبرد با سرخ پوستان روايت مي کند . او با ژاپني هائي که براي استخدام مشاوران نظامي به آمريکا آمده اند ، به توافق مي رسد و همراه عده اي ديگر از نظاميان آمريکائي براي آموزش سربازان ژاپني به اين کشور اعزام مي شود . پس از مدت کوتاهي از آلگرن مي خواهند در رأس نظاميان ژاپني شورش سامورائي ها را که در برابر مدرنيزه شدن ژاپن شورش کرده اند ، سرکوب کند . عدم آمادگي سربازان ژاپني و وحشت شان از سامورائي ها موجب شکست آنها مي شود . آلگرن که مجروح شده به اسارت در مي آيد و به دهکده سامورائي ها برده مي شود . کاتسوموتو رهبر سامورائي ها ، آلگرن را در خانه خواهرش تاکا سکني مي دهد . شوهر تاکا به دست آلگرن کشته شده . آلگرن به تدريج در طي گفتگويش با کاتسوموتو به او و فرهنگ سامورائي علاقه مند مي شود و به فراگيري فنون شمشير زني سامورائي مي پردازد .

کاتسوموتو آلگرن را آزاد مي کند و مي کوشد از طريق گفتگو با امپراطور به جنگ پايان دهد ، اما با وجود احترامي که امپراطور براي کاتسوموتو قائل است ، زير فشار درباريانش او را زنداني مي کند . آلگرن با کمک ياران کاتسوموتو ، او را از زندان مي رهاند و به همراه او به دهکده اش باز مي گردد . ارتش ژاپن که اينک به توپ و مسلسل مجهز شده بار ديگر براي سرکوب سامورائي ها اعزام مي شود . پس از نبردي نا برابر ، همه سامورائي ها کشته مي شوند و آلگرن نيز که به شدت زخمي شده ، در خودکشي به کاتسوموتو کمک مي کند . هنگامي که امپراطور سرگرم مذاکره با آمريکائي ها براي بستن قراردادهاي نظامي و تسليحاتي است ، آلگرن با تقديم کردن شمشير کاتسوموتو به امپراطور ، او را تحت تأثير قرار مي دهد .

کارگردان : ادوارد زوئيک
بازيگران : تام کروز ( آلگرن ) ؛ کن واتانابه ( کاتسوموتو ) ؛ بيلي
کونولي ( گروهبان گرانت ) ؛ توني گلدوين ( کلنل باگلي ) ؛
کويوکي ( تاکا ) ؛ شين کويامادا ( نوبوتودا ) ؛ سي چي نوزوکه
ناکامورا ( امپراطور )

محصول 2003 آمريکا ؛ مدت : 154 دقيقه

بيوگرافي كيريستين بيل

کریستین بیل
تاریخ تولد: 30 ؤانویه 1974
محل تولد: هاوفورد دوست ، پمبرو کشایر ، ولز
نام تولد: کریستین چارلز فیلیپ بیل
مجله اینتر تاینمنت ویکلی در یکی از شماره ویژه ده سالگی خود کریستین بیل را به
عنوان یکی از هشت چهره قدرتمند و اثر گذار سینما معرفی کرد(در دهه گذشته) و این
مسئله با فراگیر شدن شهرت وی از طریق اینترنت به یک پدیده بزرگ جهانی بدل شد Ew هم
او را یکی از خلاق ترین آدم های صنعت سرگرمی لقب داد و این ها همه پس از بازی
درخشان وی در نقش یک قاتل سریالی و البته روانپریش در روانی آمریکایی 2000 بود کار
حتی تا جایی بالایی گرفت که مجله معتبری چون پره میر هم او را یکی از جذاب ترین
مردان نقش اول مردان زیر سی سال خواند و اینگونه نام کریستین بیل به یک چهره مهم
سینمایی ارتقاء یافت.
اگر چه او توانسته بود از 1987 با ساخته حماسی امپراطوری خورشید استیون اسپیلبرگ
مورد توجه عموم قرار بگیرد و نقدهای مثبت دریافت کند بیل اولین حضور رسمی و حرفه ای
خود را مقابل کمدین انگلیسی روان آتکینسون یا همان مستر بین معروف در غرب لندن
ارایه داد او به همراه چهار هزار کودک دیگر برای نقش جیمز گراهام در امپراطوری
خورشید تست داد و و رقابت تنگی را آغاز کرد که گوناگونی و تنوع آن کارها او را به
حد اعلایی در بازیگری رساند تا جایی که امروزه یکی از نخستین بازیگران جوان هالیوود
محسوب می شود او در میان سه فرزند دیگر خانواده یعنی ارین، شارون و لوسی که همگی
دختر هستند از همه کوچکتر است

بیوگرافی پنلوپه کروز

پنلوپه کروز سانچز متولد
28 آپریل 1974 در مادرید اسپانیا.وی از دوران کودکی مجبور به کار در تبلیغات
تلویزیون بود.. اما او تصمیم گرفت که به کانون رقص بره..پس از این که او به مطالعه
و یاد گیری رقص کلاسیک در هنرستان بین المللی اسپانیاپرداخت .. فعالیتش رو زیر نظر
بهترین رقاص های دنیا ادامه داد .. وقتی 15 سال داشت در آزمون نمایندگی جذب هنرپیشه
در بین 300 دختر بهترین شد..در نتیجه او برای ایفای چندین نقش در سریال ها و شوهای
تلویزیون اسپانیا قرارداد بست.
.که باعث شد راهش برای چهره شدن در سینما هموار شود.. او کار سینمایی خودش رو با
فیلمLaberinto griego, El در سال 1991 شروع کرد و با فیلم Framed (1992) ادامه
داد..سومین فیلمش Belle epoque (1992), برنده ی اسکار شد..او در این فیلم نقش یکی
از 4 خواهری رو بازی کرد که برای بدست آوردن عشق یک سرباز فراری رقابت می کردن...
فیلم همچنین در چند آکادمی و جشنواره در اسپانیا برنده شد. او کارش رو با 3 الی 4
فیلم در سال ادامه داد و خودش رو به عنوان شاهزاده ی سینمای اسپانیا معرفی کرد..
بزرگترین موفقیت پنلوپه در سال 1998 اتفاق افتاد وقتی که با بازی در فیلمNiٌa de
tus ojos, La (1998) برنده ی جایزه شد.. بعد از آن او به سراغ فیلم های انگلیسی
زبان رفت..اما اولین موفقیت بین المللی او در سال 1399 با فیلم شروع شد.. هنگامی که
به آمریکا رفت او نقش مقابل مت دیمون در فیلم بیلی باب تورنتون All the Pretty
Horses محصول سال 2000 و همچنین نقش مقابل جانی دپ رو در فیلم درام Blow در سال
2001 بازی کرد ..
 به نظر خودم بیشترین خوش شانسی پنلوپه وقتی بود که در کنار تام کروز و کامرون دیاز
فیلم آسمان وانیلی محصول سال 2001 رو بازی کرد..البته اون بعد از این فیلم هم چند
فیلم خوب داشت ولی خوب بازی کردن مقابل تام کروز و کامرون دیاز یه چیز دیگه است..
 از کارهای دیگر این بازیگر اسپانیلی هالیوود میشه به فیلم های زیر اشاره کرد :
 Waking Up in Reno (2002) در کنار بیلی باب تورنتون
ـ چارلیز ترون و ناتاشا ریچاردسن یک فیلم کمدی رمانتیک در باره دو زوج ... Masked
and Anonymous (2003) در کنار باب دیلن و جف بریج که باز هم یک فیلم با مضمون کمدی
و درام است. Gothika (2003) در کنار هنرپیشه اسکاری یعنی هالی بری که تم وحشت دارد.
Non ti muovere (2004) محصول کشور ایتالیا که بازیگر نقش اول است.. Head in the
Clouds (2004) باز هم در کنار چارلیز ترون که فیلم درباره ی سه زندگی است در
انگلستان
 –فرانسه- اسپانیا با یک سرنوشت.. Chromophobia (2005) در کنار رالف فاینس و
کریستین اسکات توماس بازگران فیلم معروف بیمار انگلیسی و به کارگردانی یک کارگردان
زن هالیوود به نام مارسا فاینس..و در توضیح فیلم آمده است که زندگی نکن زندگی شما
ساه و سفید است !!! Bandidas (2006) در کنار سلما هایک .. فیلم مضمون کمدی – وسترن
دارد.. Volver (2006) یکی از معروف ترین فیلم های اسپانیایی پنلوپه کروز که در آن
نقش اول می باشد. Manolete (2006) باز هم فیلم اسپانیایی اما این بار در کنار
بازیگر اسکاری فیلم پیانیست یعنی آدرین برودی

بیوگرافی آماندا باینس

 

بیوگرافی آماندا باینس

نام کامل : آماندا لورا باینس
قد : 1.73 متر
نام مستعار : Chicky

آماندا در 3 آپریل سال 1986 در ایالت کالیفرنیا آمریکا به دنیا آمد.او کوچکترین در بین 3 فرزند خانواده از همه کوچکتر بود. او از سه سالگی وقتی دیالوگ های خواهرش را با او تمرین می کرد به اجرای نمایش علاقه مند شد و خانواده و دوستانش از همان زمان پی بردند که او در آینده به یک ستاره ی سینما تبدیل خواهد شد. بازیگری از سال 1996 با بازی در فیلم ((همه ی آن)) آغاز شد. او در آن فیلم نقش دختری را بازی می کرد که هر وقت عصبانی می شد به یک ستون تکیه داده و شروع به خواندن نامه های قدیمیش می کرد. او با بازی در این فیلم تبدیل به یکی از پرطرفدارترین بازیگران شد. در 1999 آماندای 13 ساله نمایش خود را با عنوان ((آماندا نمایش می دهد)) به اجرا درآورد. در سال 2001 او بازیگری را با بازی در فیلم ((درغگوی چاق بزرگ)) با شرکت فرانکی مونیز ادامه داد. در آن فیلم او نقش دوست جیسون را داشت و به او کمک می کرد تا به پدر جیسون ثابت کند که مقاله ی دروغگوی چاق بزرگ (که اسم داستان برگرفته از آن است) را خود جیسون نوشته است. او همچنین برنده ی جایزه ای در رابطه با نقش های طنز و مهیج شد.

در سال 2002 او بازی مشترک خود را با جنی گارت شروع کرد و در نقش دختر 16 ساله ای ظاهر شد که با خواهر و پدرش به ژاپن حرکت می کنند. او تصدیق رانندگیش را در 3 آپریل 2002 نیز گرفت.
او در سال 2003 برنده ی دو جایزه ی با ارزش به خاطر بازی در فیلم ((خواست یک دختر)) شد.
او یک بازیگر زن با استعداد است که قول داده است تا آخر فقط در زمینه ی بازیگری فعالیت کند.

Number 23 شماره بیست و سه

درباره وبلاگ

فهرست اصلی

نوشته های پیشین

پیوندها